KWALIFIKACJA EKA4 - CZERWIEC 2008

PYTANIE NR 34.
Kierownik, który pozostawia podwładnym pełną swobodę w podejmowaniu decyzji stosuje styl kierowania
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Styl liberalny (laissez-faire) oznacza, że kierownik w dużym stopniu rezygnuje z ingerowania w decyzje podwładnych i pozostawia im szeroką autonomię. W stylu autokratycznym decyzje podejmuje przełożony, a w demokratycznym zespół współuczestniczy w decyzjach, ale nie ma "pełnej swobody".

Pełne wyjaśnienie:

Opis "kierownik pozostawia podwładnym pełną swobodę w podejmowaniu decyzji" odpowiada stylowi liberalnemu (laissez-faire). W tym ujęciu rola przełożonego jest ograniczona: wyznacza on ogólne ramy (np. cel lub zasoby), natomiast sposób działania i decyzje operacyjne w dużej mierze przechodzą na pracowników. Taki styl bywa spotykany w zespołach dojrzałych i samodzielnych, ale może prowadzić do problemów z koordynacją, rozmyciem odpowiedzialności oraz spadkiem jakości, gdy zespół potrzebuje wsparcia.

Odpowiedź "autokratyczny" nie pasuje, ponieważ w stylu autokratycznym decyzje są podejmowane centralnie przez kierownika, a pracownicy realizują polecenia w warunkach silnej kontroli. Nie ma tu mowy o pełnej swobodzie decyzyjnej podwładnych.

Odpowiedź "demokratyczny" jest myląca, bo styl demokratyczny opiera się na współdecydowaniu i konsultowaniu decyzji z zespołem. Pracownicy mają wpływ na decyzje, ale nie jest to "pełna swoboda" — kierownik nadal koordynuje proces i ponosi odpowiedzialność za wybór rozwiązania.

Odpowiedź "patronalny" nie jest w tym zestawie właściwym dopasowaniem do opisu. Termin ten bywa używany w innych klasyfikacjach i akcentuje relacje oparte na opiece/zwierzchnictwie, a nie na pozostawieniu pracownikom całkowitej autonomii decyzyjnej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się sformułowanie typu "pełna swoboda", "brak ingerencji", "kierownik nie kontroluje na bieżąco" — najczęściej chodzi o styl liberalny. Jeśli jest "wydaje polecenia i oczekuje wykonania" — autokratyczny. Jeśli "konsultuje i współdecyduje z zespołem" — demokratyczny.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Styl liberalny (laissez-faire) to sposób kierowania, w którym przełożony minimalnie ingeruje w pracę zespołu i pozostawia pracownikom dużą autonomię w wyborze metod oraz podejmowaniu decyzji. Sprawdza się głównie tam, gdzie zespół jest samodzielny i kompetentny.
Szukaj sformułowań: "pełna swoboda", "kierownik nie podejmuje decyzji za zespół", "pracownicy sami wybierają rozwiązania". To sygnały ograniczonej kontroli i dużej autonomii. W odróżnieniu od demokracji nie ma tu nacisku na wspólne ustalanie decyzji.
Styl demokratyczny polega na konsultowaniu i współdecydowaniu, ale kierownik zwykle nadal koordynuje proces i odpowiada za decyzję końcową. "Pełna swoboda" sugeruje brak bieżącej ingerencji i oddanie decyzji pracownikom, co jest bliższe stylowi liberalnemu.
W autokracji decyzje zapadają u przełożonego, a zespół realizuje polecenia przy silnej kontroli. W stylu liberalnym kierownik ogranicza kontrolę i przekazuje swobodę decyzyjną pracownikom. Różnica dotyczy więc głównie poziomu centralizacji decyzji i nadzoru.
Najczęściej wtedy, gdy zadania są dobrze znane, pracownicy mają doświadczenie, a cele są jasne. W dojrzałym zespole autonomiczna organizacja pracy może zwiększać motywację i szybkość działania. W nowym lub niedoświadczonym zespole rośnie ryzyko chaosu i błędów.
Typowe wady to słabsza koordynacja, rozproszenie odpowiedzialności oraz trudniejsza kontrola jakości i terminów. Gdy brakuje jasnych standardów lub priorytetów, zespół może podejmować niespójne decyzje. Dlatego często trzeba uzupełniać ten styl dobrym planowaniem i raportowaniem.
Częsty błąd to mylenie demokracji (współdecydowanie) z liberalizmem (oddanie decyzji). Inny błąd polega na kierowaniu się brzmieniem słów, a nie definicją. Warto porównywać: kto decyduje, jak duża jest kontrola i czy decyzje są konsultowane.
Nie. "Patronalny" akcentuje relację przełożony–podwładny opartą na opiece i zwierzchnictwie (w zależności od klasyfikacji), a nie na pozostawieniu pełnej autonomii decyzyjnej. W testach szkolnych opis "pełna swoboda decyzji" standardowo przypisuje się stylowi liberalnemu.
Pomaga ustalenie celów, kryteriów jakości, terminów oraz zasad raportowania. Nawet przy dużej autonomii warto wprowadzić okresowe przeglądy postępu i jasny podział odpowiedzialności. Dzięki temu zespół decyduje samodzielnie, ale w spójnych ramach organizacyjnych.
Ucz się porównawczo: dla każdego stylu zapamiętaj, kto podejmuje decyzje, jaki jest poziom kontroli i jak wygląda komunikacja. Ćwicz na krótkich opisach sytuacji (case). Dobra metoda to tabela: autokratyczny–demokratyczny–liberalny z 3–4 cechami.
info

Statystycznie 79% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że styl liberalny (laissez-faire) oznacza, że kierownik w dużym stopniu rezygnuje z ingerowania w decyzje podwładnych i pozostawia im szeroką autonomię.

Źródła:

  • Encyklopedia Zarządzania (mfiles.pl), hasło: "Style kierowania" – https://mfiles.pl/pl/index.php/Style_kierowania (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL), hasło: "Style kierowania" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Style_kierowania (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (EN), hasło: "Leadership styles" (sekcja o laissez-faire) – https://en.wikipedia.org/wiki/Leadership_styles (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręczniki do podstaw zarządzania i organizacji pracy (działy: style kierowania, przywództwo)
  • Materiały dydaktyczne z przedmiotów: podstawy ekonomii/zarządzania w technikum
  • Artykuły encyklopedyczne i kompendia online opisujące style kierowania (np. Encyklopedia Zarządzania)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego