W hodowli zwierząt pojęcie udziału krwi opisuje, w jakim procencie cechy danej rasy/typu pochodzą od przodków. W najprostszym ujęciu (stosowanym w tego typu zadaniach) źrebię dziedziczy po 50% materiału genetycznego od każdego z rodziców, więc udział krwi potomstwa oblicza się jako średnią arytmetyczną udziałów matki i ojca.
Skoro klacz ma 62,5% krwi sokolskiej, a celem jest uzyskanie u potomstwa co najmniej 75%, to zapisujemy nierówność:
(62,5% + X) / 2 ≥ 75%, gdzie X to udział krwi sokolskiej u ogiera.
Po przekształceniu otrzymujemy: 62,5% + X ≥ 150%, czyli X ≥ 87,5%. To bardzo wysoki wymagany udział, dlatego najlepszy wybór to ogier, który jest typowo sokolski (oznaczany jako z/sok.), bo taki reproduktor daje największe prawdopodobieństwo przekroczenia progu 87,5%.
Odpowiedź "Amador" jest poprawna, ponieważ jest wskazany jako ogier typu sokolskiego, a więc najbardziej zgodny z celem utrzymania/uzyskania wysokiego udziału krwi sokolskiej w hodowli zachowawczej.
Pozostałe propozycje są gorsze, bo reprezentują inne typy lub rasy: ogier typu sztumskiego (z/sztum.) nie maksymalizuje udziału krwi sokolskiej, ogier oznaczony jako zimnokrwisty ogólny (z) nie daje tak silnej pewności co do udziału krwi sokolskiej, a ogier o innym pochodzeniu rasowym (np. wlkp/poch.trk.) będzie zwykle obniżał udział krwi sokolskiej w potomstwie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "minimum …%", zawsze buduj nierówność z "≥" i dopiero potem dobieraj reproduktora, który spełnia wyliczony próg.
