Paciorecznik (Canna) w polskich warunkach jest rośliną wrażliwą na mróz i zwykle nie zimuje bezpiecznie w gruncie. Aby materiał roślinny nadawał się do przechowania, kłącza powinny zostać wykopane w czasie, gdy roślina kończy sezon, ale zanim niskie temperatury zdążą je uszkodzić.
Dlatego właściwą porą jest wczesna jesień: po okresie letniego wzrostu i kwitnienia kłącza są dobrze wykształcone, a jednocześnie ryzyko silnych przymrozków jest jeszcze mniejsze niż późną jesienią czy zimą. Taki termin ułatwia też dalsze czynności organizacyjne: oczyszczenie, krótkie podsuszenie oraz przeniesienie do miejsca przechowywania o stabilnych warunkach.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów praktycznych:
- "wczesną wiosną" – to moment rozpoczynania wegetacji i sadzenia, a nie przygotowania do zimowego przechowania; kłącza powinny być już wtedy gotowe do wysadzenia, nie do wykopywania.
- "wczesną zimą" – zbyt późno: w wielu rejonach kraju mrozy lub silne przymrozki mogą pojawić się wcześniej i uszkodzić tkanki, co pogarsza przechowywanie (gnicie, zasychanie, spadek żywotności).
- "w środku lata" – zbyt wcześnie: roślina jest w pełni wzrostu/kwitnienia, a kłącza nie są przygotowane do długiego spoczynku; taki termin obniża efekt dekoracyjny i jakość materiału do kolejnego sezonu.
Na egzaminie warto kojarzyć paciorecznik z grupą roślin "na wykop": końcówka sezonu + koniecznie przed mrozem. To podejście pozwala poprawnie wybierać terminy także dla innych wrażliwych roślin kłączowych.
