Klamry korygujące (ortonyksja) są metodą stosowaną w pracy ze zmianami w obrębie płytki paznokciowej, przede wszystkim wtedy, gdy paznokieć ma tendencję do wrastania lub nadmiernego zawijania się w boczne wały paznokciowe. Mechanizm działania polega na wytworzeniu kontrolowanej siły unoszącej brzegi paznokcia i kształtującej jego krzywiznę. W praktyce celem jest korekcja kształtu i toru wzrostu paznokcia oraz ograniczenie bólu i stanu zapalnego wynikającego z ucisku.
Odpowiedź "korekcji kształtu wrastającego paznokcia" jest poprawna, ponieważ opisuje typowe wskazanie do zastosowania klamer: problem dotyczy paznokcia, a narzędzie działa bezpośrednio na płytkę paznokciową.
- "profilaktyki w powstawaniu halluksów" jest nieprawidłowe, bo halluksy dotyczą ustawienia palucha i struktur kostno-stawowych. Klamra na paznokciu nie koryguje osi stawu ani nie wpływa na koślawość palucha.
- "zapobiegania szponowatości palców" jest nieprawidłowe, ponieważ szponowatość to deformacja palców związana z układem mięśniowo-ścięgnistym i stawami. Klamry nie oddziałują na ustawienie palców.
- "korekcji ustawienia stopy w płaskostopiu podłużnym" jest nieprawidłowe, gdyż płaskostopie dotyczy wysklepienia stopy. Do tego służą metody ortopedyczne (np. wkładki, ćwiczenia), a nie korekcja paznokcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się narzędzie zakładane na paznokieć (klamra, taśma, element modelujący), pytanie zwykle dotyczy problemów paznokci, a nie wad stopy. Najpierw ustal, czy problem dotyczy płytki/wałów paznokciowych, czy układu kostno-stawowego.
