Wymagania klienta obejmują dwie usługi działające równolegle: telefonia stacjonarna oraz transmisja danych do Internetu (pobieranie muzyki i filmów). W typowej sieci miedzianej realizuje się to przez technologię, która potrafi przenosić głos i dane na tej samej parze przewodów, ale w różnych zakresach częstotliwości.
Odpowiedź "ADSL" jest właściwa, ponieważ ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) umożliwia zestawienie szerokopasmowego dostępu do Internetu na pętli abonenckiej, jednocześnie pozostawiając pasmo dla usługi głosowej. W praktyce stosuje się filtry lub splitter, aby sygnał telefoniczny nie był zakłócany przez sygnał DSL, a urządzenie abonenckie (modem/router ADSL) kończy łącze po stronie klienta.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu potrzeb:
- "SDSL" odnosi się do rozwiązań o transmisji symetrycznej, historycznie kojarzonych raczej z łączami o innym profilu zastosowań (np. gdy kluczowy jest wysoki wysył). Nie jest to typowy wybór do klasycznego "telefon + Internet" w wariancie masowym.
- "ISDN" jest usługą cyfrową dla telefonii i transmisji danych, ale w praktyce nie odpowiada wymaganiu pobierania dużych plików (muzyka/filmy) jako "szerokopasmowy Internet" w sensie DSL. To inny typ usługi i inne parametry.
- "HDSL" to rozwiązanie stosowane głównie do łączy o innym przeznaczeniu (często dzierżawionych) i nie jest standardowym zakończeniem łącza abonenckiego dla usługi "telefon + Internet" u typowego klienta domowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się jednocześnie telefon stacjonarny i Internet po miedzi, najczęściej chodzi o rodzinę DSL z rozdziałem pasma (filtry). Przy sformułowaniu "pobierać" warto pamiętać, że ADSL jest z założenia asymetryczny, co odpowiada dominacji pobierania nad wysyłaniem.
