W zadaniach ofertowych z magazynowaniem (w tym chłodniczym) zwykle obowiązują dwa wymagania jednocześnie:
- warunek konkurencyjności – całkowity koszt dobowy usługi w firmie X ma być niższy niż w firmie Y,
- warunek zysku – spośród stawek spełniających warunek konkurencyjności wybieramy taką, która daje największy zysk, czyli jest możliwie najwyższa.
W praktyce postępuje się tak:
- Wyznacza się koszt całkowity dla firmy X i Y dla całego zlecenia: 20 palet w temperaturze normalnej oraz 30 palet w chłodni (niskiej temperaturze). Do obliczeń przyjmuje się stawki/cenniki przypisane w treści zadania (często podane w tabeli/ilustracji).
- Stawkę chłodniczą firmy X traktuje się jako zmienną (to ją mamy zaoferować), a pozostałe elementy kosztu pozostają zgodne z cennikiem.
- Układa się nierówność: koszt dobowy w X < koszt dobowy w Y.
- Rozwiązuje się nierówność i otrzymuje maksymalną stawkę chłodniczą w X, przy której X nadal jest tańsze od Y.
- Na końcu wybiera się z odpowiedzi tę stawkę, która jest najwyższa, ale nadal spełnia nierówność.
Odpowiedź "8 zł/szt. za dzień" spełnia warunek bycia poniżej progu kosztowego wyznaczonego porównaniem z firmą Y, a jednocześnie jest najwyższą stawką spośród podanych, która nie łamie ograniczenia – dlatego maksymalizuje zysk.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "7 zł/szt. za dzień" – zwykle także spełnia warunek bycia tańszym, ale nie maksymalizuje zysku (zostawia "niewykorzystany" margines cenowy).
- "9 zł/szt. za dzień" oraz "10 zł/szt. za dzień" – przekraczają dopuszczalny poziom i powodują, że całkowity koszt dobowy w firmie X nie jest już niższy niż w firmie Y.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "ma być taniej niż konkurencja, ale zysk maksymalny" prawie zawsze szukasz największej wartości spełniającej ograniczenie, a nie "najniższej ceny".
