Opis dotyczy osoby, która ma własne zdanie i potrafi wyrażać emocje oraz postawy, ale robi to w granicach nienaruszających prawa i dobrych obyczajów. Taki zestaw cech odpowiada pojęciu asertywności: jest to styl komunikacji, w którym człowiek jasno komunikuje swoje potrzeby, oczekiwania i oceny, jednocześnie respektując prawa i godność drugiej strony.
W praktyce relacji klient–wykonawca (np. w kampanii reklamowej) postawa asertywna oznacza, że klient może: zgłosić zastrzeżenia do kreacji, mocno podkreślić priorytety, okazać niezadowolenie, a jednocześnie nie stosuje gróźb, obelg, nacisku niezgodnego z zasadami współżycia ani nie przekracza granic prawnych.
- "ostrożność" nie jest trafna, bo ostrożność opisuje raczej powściągliwe podejmowanie decyzji i unikanie ryzyka, a nie umiejętność wyrażania emocji i opinii z poszanowaniem granic.
- "agresywność" jest niezgodna z warunkiem "w granicach nienaruszających prawa i dobrych obyczajów". Agresja w komunikacji często wiąże się z narzucaniem zdania, atakowaniem rozmówcy, eskalacją konfliktu lub przekraczaniem norm.
- "powściągliwość" bywa mylona z kulturą osobistą, ale oznacza raczej hamowanie ekspresji emocji i dystans. W pytaniu podkreślono zdolność do wyrażania emocji i postaw, więc chodzi o ekspresję kontrolowaną, a nie o tłumienie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie występują jednocześnie stanowczość oraz szacunek dla granic i norm, najczęściej chodzi o asertywność, a nie o agresję czy uległość.
