Korekta kształtu twarzy koloryzacją opiera się na prostych zasadach optycznych: ciemniejsze odcienie zwykle "cofają się" i wizualnie zwężają, a jaśniejsze lub bardziej świetliste elementy przyciągają wzrok i mogą poszerzać albo nadawać wrażenie większej objętości.
Twarz kwadratowa ma wyraźną, kanciastą linię żuchwy i zbliżoną szerokość czoła oraz szczęki. Celem korekty jest więc takie rozłożenie barw, by wizualnie złagodzić kąty i nie akcentować szerokości przy linii szczęki. Najczęściej osiąga się to przez gradację: ciemniej w partiach okalających twarz (zwłaszcza okolice boków i przy żuchwie), a jaśniej/refleksowo wyżej lub w wybranych pasmach, aby dodać "wysokości" i głębi.
Odpowiedź "Ciemny brąz - miedziany." jest zgodna z tym podejściem: ciemny brąz jako baza może działać zwężająco i uspokajać kontur, natomiast miedziany refleks wprowadza wymiar, ciepło i kontrast, które mogą odciągać uwagę od kanciastości i budować bardziej miękki odbiór.
Pozostałe zestawienia są mniej trafne w ujęciu korekcyjnym, bo mogą łatwiej prowadzić do efektu zbyt jasnego lub zbyt ostrego kontrastu w rejonie boków twarzy albo do koloryzacji zbyt "płaskiej" (bez modelowania). Zbyt jasne tony w okolicy żuchwy mogą poszerzyć wizualnie dolną część twarzy, a bardzo ciemna baza z mocno jasnym, jaskrawym akcentem wymaga wyjątkowo precyzyjnego rozmieszczenia, aby nie podkreślić geometrii rysów.
W praktyce podobny efekt modelowania można uzyskać technikami typu pasemka, balayage czy ombre: ważne jest nie tylko jakie odcienie wybierzesz, ale też gdzie je umieścisz, aby osiągnąć zwężenie boków i "wydłużenie" optyczne twarzy.
