W doborze grzywki do korekcji rysów twarzy liczą się dwie rzeczy: długość (ile czoła zasłaniamy) oraz linia konturu (jak wygląda wykończenie grzywki na dole). W tej sytuacji klientka chce grzywkę do połowy czoła, więc samą długością można uzyskać optyczne skrócenie wysokiego czoła. Drugim problemem jest duży, szpiczasty nos, czyli cecha dominująca w centrum twarzy.
Odpowiedź "Asymetryczna zygzakowata." pasuje do celu korekcyjnego, ponieważ linia łamana i niesymetryczna:
- tworzy wiele punktów zainteresowania (wzrok "wędruje" po konturze),
- dodaje ruchu i tekstury, co zmniejsza wrażenie ostrości rysów,
- przenosi akcent z osi symetrii twarzy na boki, co pomaga odciągnąć uwagę od nosa.
Pozostałe propozycje są mniej korzystne w takim zestawie cech:
- "Prosta pozioma." To linia bardzo regularna i geometryczna. Może wzmacniać wrażenie "twardych" proporcji i przez kontrast kierować uwagę na elementy centralne, zamiast je rozpraszać.
- "Wypukła półokrągła." Jest bardziej miękka niż linia prosta, ale nadal regularna i symetryczna. Symetria może podkreślać oś twarzy, a więc nie zawsze pomaga przy chęci odwrócenia uwagi od dominanty w centrum.
- "Wklęsła łukowata." Taki kształt potrafi "zbierać" spojrzenie do środka (w stronę najgłębszego punktu łuku), co bywa niekorzystne, gdy celem jest odciągnięcie uwagi od nosa.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się potrzeba rozproszenia uwagi i "złamania" ostrych proporcji, często lepiej sprawdzają się linie nieregularne, łamane i asymetryczne niż linie idealnie proste lub równo zaokrąglone.
