Kliny formy klinowej muszą spełniać wymagania praktyczne: mają szybko powstać, być sztywne po związaniu i pozwalać na precyzyjne ustalenie elementów formy. Z tego powodu typowym materiałem jest zaczyn gipsowy, czyli mieszanina spoiwa gipsowego i wody o takiej konsystencji, aby dało się ją łatwo uformować w klin, a następnie pozostawić do związania.
Odpowiedź "zaczynu gipsowego" jest właściwa, bo gips w technologii formierskiej i sztukatorskiej jest ceniony za:
- krótki czas wiązania (umożliwia szybkie wykonanie elementu pomocniczego),
- stabilność wymiarową i sztywność po związaniu,
- łatwe ręczne kształtowanie i dopasowanie do geometrii formy.
Pozostałe propozycje są mniej trafne z przyczyn technologicznych:
- "zaczynu wapiennego" nie wybiera się zwykle do takich klinów, ponieważ wapno wiąże w inny sposób, a uzyskanie szybko sztywnego elementu ustalającego jest trudniejsze.
- "zaprawy wapiennej" oraz "zaprawy gipsowej" to materiały, w których poza spoiwem i wodą występuje kruszywo (np. piasek). Zaprawy są projektowane głównie do wykonywania warstw lub łączenia elementów, a nie do precyzyjnych, małych klinów ustalających. Dodatek kruszywa może utrudniać dokładne formowanie cienkich krawędzi klina i pogarszać powtarzalność kształtu.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: gdy chodzi o szybkie, pomocnicze elementy form i ustalenia w sztukaterii, najczęściej pojawia się zaczyn gipsowy (spoiwo + woda), a nie zaprawa.
