Określenie "satelity" w motoryzacji odnosi się do małych kół zębatych pracujących wewnątrz mechanizmu różnicowego. W klasycznym mechanizmie różnicowym (stożkowym) satelity zazębiają się z kołami bocznymi połączonymi z półosiami. Podczas jazdy na wprost mogą obracać się razem z koszem mechanizmu bez "toczenia" po kołach bocznych, a podczas skrętu obracają się względem nich, co pozwala na różne prędkości obrotowe kół napędzanych przy zachowaniu doprowadzanego momentu.
Odpowiedź "w mechanizmie różnicowym." jest poprawna, bo satelity są elementem konstrukcyjnym dyferencjału odpowiedzialnym za rozdział momentu i kompensację różnic drogi kół po łuku.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ dotyczą innych zespołów, w których nazwa "satelity" nie opisuje typowych kół roboczych:
- "w przekładni kierowniczej." – przekładnie kierownicze (np. listwowe, śrubowo-kulkowe) przenoszą ruch kierownicy na drążki/zwrotnice. Występują w nich zębniki, listwy, ślimaki lub nakrętki, ale nie "satelity" rozumiane jak w dyferencjale.
- "w przekładni głównej." – przekładnia główna to zwykle para kół (zębnik i koło talerzowe/koronowe) zmieniająca przełożenie i kierunek momentu. Sama w sobie nie zawiera zestawu satelit, choć jest konstrukcyjnie połączona z mechanizmem różnicowym w zespole mostu.
- "w pompie oleju o zazębieniu wewnętrznym." – pompa o zazębieniu wewnętrznym ma charakterystyczne koła (wewnętrzne i zewnętrzne) oraz elementy separujące, ale w typowym nazewnictwie motoryzacyjnym nie nazywa się ich satelitami dyferencjału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "satelity", najczęściej chodzi o elementy dyferencjału lub ogólnie o układ planetarny. W pojeździe osobowym w kontekście podstawowym i przeniesienia napędu najpewniejszym skojarzeniem jest mechanizm różnicowy.
