Koło zębate stożkowe stosuje się wtedy, gdy trzeba przenieść napęd między wałami, których osie przecinają się (najczęściej pod kątem zbliżonym do 90°). Charakterystyczną cechą takiego koła jest stożkowy kształt części uzębionej: średnica zewnętrzna zmienia się wzdłuż szerokości wieńca, a zęby są "ułożone" na powierzchni stożka.
W odmianie o zębach prostych (proste uzębienie stożkowe) linie zębów widziane na powierzchni koła nie są skręcone ani łukowe. Oznacza to, że ząb nie ma wyraźnego "pochylenia" jak w uzębieniu skośnym/spiralnym – krawędzie zębów układają się bez zwichrowania, a profil sprawia wrażenie prostego na całej szerokości.
Odpowiedź "D" wskazuje zdjęcie, na którym spełnione są jednocześnie dwa warunki: (1) koło jest stożkowe (widoczna zmiana średnicy na szerokości wieńca), (2) zęby są proste, a nie spiralne. To właśnie ta kombinacja definiuje koło stożkowe o zębach prostych.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne typowo wtedy, gdy przedstawiają inne typy uzębienia lub inne rodzaje kół, np.:
- koło walcowe (zęby na walcu, brak stożkowości) – często mylone, gdy zdjęcie jest wykonane pod kątem,
- koło stożkowe spiralne (zęby wyraźnie "skręcone") – mylone przez przyzwyczajenie do częstszych rozwiązań w przekładniach,
- elementy przekładni ślimakowej lub hipoidalnej – mylone, gdy zwraca się uwagę na "skośność" zamiast na geometrię stożka.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń kształt bryły (stożek vs walec), a dopiero potem kierunek linii zębów (proste vs spiralne). Taka kolejność ogranicza pomyłki wynikające z perspektywy zdjęcia.
