Model CMYK jest modelem subtraktywnym używanym w druku (m.in. offsetowym). Oznacza to, że barwa powstaje przez "odejmowanie" składowych światła przez kolejne warstwy farb.
Wartości C0, M100, Y100, K0 interpretujemy jako:
- C=0% (brak cyjanu),
- M=100% (pełne nasycenie magenty/purpury),
- Y=100% (pełne nasycenie żółci),
- K=0% (brak czerni).
W podstawowych zależnościach mieszania farb CMYK: Magenta + Yellow = Red. Dlatego przy M100 i Y100 (oraz bez dodatku C i K) otrzymujemy czerwień drukarską.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Różowy – w praktyce jest to zwykle "rozjaśniona" czerwień (mniejsze pokrycie magenty/żółci lub wpływ podłoża), a nie pełne M100 i Y100.
- Zielony – w CMYK powstaje z połączenia cyanu i żółci (C+Y). Tu cyjan ma wartość 0%, więc zielony nie jest możliwy.
- Pomarańczowy – zazwyczaj wymaga mniejszej ilości magenty w stosunku do żółci (np. Y wysokie, M umiarkowane), aby przesunąć odcień z czerwieni w stronę pomarańczu. Przy M100/Y100 wynik jest bardziej "czysto" czerwony.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj trzy pary mieszania w CMYK: M+Y=czerwony, C+Y=zielony, C+M=niebieski. To często pojawia się w pytaniach dla przygotowania do druku.