W działaniach ratowniczych rozpoznanie rodzaju skażenia musi być szybkie i jednoznaczne, dlatego w NATO wprowadzono ujednolicony system kolorystyczny do oznakowania stref skażeń. Zgodnie ze standardem NATO STANAG 2010:
- Żółty oznacza zagrożenie chemiczne (np. toksyczne substancje chemiczne).
- Niebieski oznacza zagrożenie biologiczne (np. czynniki biologiczne).
- Biały oznacza zagrożenie radiologiczne (związane z promieniowaniem jonizującym i materiałami promieniotwórczymi).
Skoro pytanie wymaga podania sekwencji liter w kolejności: Żółty–Niebieski–Biały, to dopasowanie wynosi odpowiednio: chemiczne, biologiczne, radiologiczne, czyli "A-B-C".
Dlaczego pozostałe sekwencje są błędne?
- "A-C-B" zamienia miejscami zagrożenie biologiczne i radiologiczne, co może wynikać z niepewnego zapamiętania dwóch ostatnich kolorów.
- "B-A-C" przypisuje żółtemu zagrożenie biologiczne, co jest typowym skutkiem mylenia standardu NATO z innymi systemami oznaczeń.
- "C-B-A" błędnie przypisuje żółtemu zagrożenie radiologiczne i jednocześnie odwraca logikę całego kodu barw.
W praktyce ratownik powinien kojarzyć te barwy automatycznie, bo wpływają na dobór środków ochrony indywidualnej, wyznaczanie strefy niebezpiecznej oraz komunikację między służbami. Warto też pamiętać, że inne zagrożenia (np. eksplozyjne) są oznaczane odrębnie i nie należą do tego systemu kolorów CBRN.
