W druku offsetowym procesowym stosuje się model CMYK, czyli syntezę subtraktywną. Oznacza to, że farby nie "dodają światła" (jak RGB na ekranie), tylko odejmują składowe widma od światła odbitego od papieru. Każdy kanał ma swoje typowe działanie:
- C (cyan) osłabia składową czerwoną,
- M (magenta) osłabia składową zieloną,
- Y (yellow) osłabia składową niebieską,
- K (black) przyciemnia i obniża jasność, często też nasycenie.
Receptura C100%, M0%, Y100%, K0% oznacza nałożenie pełnego cyjanu i pełnej żółci bez magenty i bez czerni. W praktyce taka kombinacja daje barwę z zakresu zieleni (bo cyjan + żółć subtraktywnie tworzą zielony). To jest klasyczna, podstawowa zależność w CMYK.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- C0%, M100%, Y100%, K0% to magenta + żółty, co prowadzi do barw z zakresu czerwieni/pomarańczy, a nie do zieleni.
- C0%, M0%, Y100%, K100% zawiera 100% czerni, więc wynik będzie bardzo ciemny (w praktyce bliski czerni z domieszką żółci), a nie czysta, jasna barwa procesowa.
- C100%, M100%, Y0%, K0% to cyjan + magenta, co daje barwy z zakresu niebieskiego/fioletu, a nie zieleni.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz mieszankę dwóch kanałów na poziomie 100% i pozostałe na 0%, najpierw rozpoznaj parę: C+Y = zieleń, M+Y = czerwień, C+M = niebieski. Następnie sprawdź, czy K nie zmienia charakteru barwy przez silne przyciemnienie.
