Komparator jest układem elektronicznym służącym do porównywania dwóch poziomów napięcia (lub ogólniej: dwóch sygnałów analogowych wyrażonych jako napięcie na wejściach). W najprostszym ujęciu sprawdza, czy napięcie na wejściu nieodwracającym jest większe czy mniejsze od napięcia na wejściu odwracającym. Wynikiem porównania jest zwykle sygnał dwustanowy na wyjściu (stan niski/wysoki), przydatny do sterowania dalszymi blokami cyfrowymi lub do sygnalizacji przekroczenia progu.
Odpowiedź "porównania dwóch napięć" jest poprawna, bo oddaje podstawową funkcję komparatora: decyzję progową na podstawie relacji dwóch wartości wejściowych.
- "wzmacniania sygnału" jest niepoprawne: wzmacnianie (praca liniowa) to typowe zadanie wzmacniacza operacyjnego w konfiguracjach ze sprzężeniem zwrotnym. Komparator zwykle pracuje w trybie przełączającym (nasycenie/stan logiczny), a nie jako układ o zadanym wzmocnieniu liniowym.
- "filtrowania napięć" jest niepoprawne: filtrowanie realizuje się elementami RC/LC lub filtrami aktywnymi o określonej charakterystyce częstotliwościowej. Komparator sam w sobie nie jest filtrem; może co najwyżej współpracować z filtrem w torze sygnałowym.
- "sumowania dwóch sygnałów" jest niepoprawne: sumowanie wykonuje się np. wzmacniaczem operacyjnym w konfiguracji sumatora. Komparator nie oblicza sumy, tylko porównuje wartości i przełącza stan wyjścia.
W praktyce komparatory wykorzystuje się m.in. do detekcji przekroczenia progu (np. kontrola napięcia zasilania), detekcji zera, tworzenia układów okienkowych oraz do formowania sygnału. Często spotyka się też komparatory z histerezą (przerzutnik Schmitta), które poprawiają odporność na szum w okolicy progu przełączania.
