Kompresja bezstratna (lossless) polega na takim zakodowaniu danych, aby po rozpakowaniu (dekompresji) otrzymać dokładnie te same dane obrazu, które były przed kompresją. Oznacza to zachowanie pierwotnej jakości grafiki rozumianej jako brak utraty informacji: wartości pikseli/kolorów po odtworzeniu są takie same jak w oryginale.
Stwierdzenie "pierwotną jakość grafiki" jest więc poprawne, bo bezstratność dotyczy odtwarzalności informacji, a nie subiektywnego "ładniejszego" wyglądu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ:
- "mniejszą liczbę warstw" – liczba warstw nie jest cechą kompresji jako takiej, tylko sposobu zapisu i możliwości formatu/edytora. Kompresja może działać zarówno na obrazach spłaszczonych, jak i takich, które warstw w ogóle nie przechowują.
- "lepszą jakość niż grafika oryginalna" – kompresja nie tworzy nowych informacji. Bezstratna może zachować jakość, ale nie ma podstaw, by gwarantować jakość wyższą od oryginału.
- "rozmiar większy niż grafika oryginalna" – kompresja z definicji ma na celu redukcję ilości danych lub ich efektywniejszy zapis. W praktyce zdarzają się przypadki, że po zastosowaniu danego algorytmu plik wyjdzie większy (np. gdy dane są "niepodatne" na kompresję), ale nie jest to gwarantowany efekt. To tym bardziej nie stanowi istoty kompresji bezstratnej.
W zadaniach egzaminacyjnych warto pamiętać skrót: bezstratna = identyczna po odtworzeniu, stratna = część informacji znika. To pomaga szybko odróżnić, czy pytanie dotyczy jakości obrazu po dekompresji, czy jedynie typowych rozmiarów pliku.
