Kompresja bezstratna w grafice oznacza taki sposób zapisu danych, w którym po dekompresji można odtworzyć dokładnie ten sam obraz (te same wartości pikseli) co w pliku źródłowym. Innymi słowy: nie dochodzi do utraty informacji, więc nie pojawiają się artefakty typowe dla kompresji stratnej. Z tego powodu poprawne jest stwierdzenie, że gwarantuje pierwotną jakość grafiki – rozumianą jako wierność danych obrazu po odtworzeniu.
Stwierdzenie "mniejszą liczbę warstw" nie wynika z kompresji. Warstwy są cechą edycji i struktury pliku (np. w programach graficznych), a nie uniwersalnym skutkiem kompresowania danych rastrowych. Plik może zawierać warstwy lub nie, ale sama kompresja bezstratna nie "usuwa" ich z definicji.
Odpowiedź "lepszą jakość" jest myląca: kompresja bezstratna nie poprawia jakości obrazu. Może co najwyżej zachować tę samą jakość przy innym sposobie zapisu. Poprawa jakości wymagałaby np. filtrowania, wyostrzania czy zwiększania rozdzielczości – to są operacje przetwarzania, a nie kompresji.
Stwierdzenie "rozmiar większy niż grafika oryginalna" także nie jest gwarantowane. Kompresja bezstratna zwykle dąży do zmniejszenia rozmiaru, ale w zależności od danych (np. już dobrze skompresowanych lub losowych) wynik może być podobny, a czasem nawet większy. To jednak nie jest reguła definicyjna. Kluczową cechą jest możliwość idealnego odtworzenia danych, a nie określony kierunek zmiany rozmiaru.
W praktyce na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: bezstratna = te same dane po dekompresji, stratna = część danych jest trwale odrzucana, co może prowadzić do pogorszenia jakości.
