Konto bilansowe pasywne służy do ewidencji pasywów, czyli źródeł finansowania majątku jednostki (np. kapitał własny, zobowiązania). Charakterystyczną cechą tych kont jest to, że ich "naturalne" saldo występuje po stronie kredytowej (Ct), co odpowiada logice bilansowej: przyrost źródeł finansowania zwiększa pasywa.
Dlatego poprawny schemat zapisów jest następujący:
- obroty rozpoczęcia po stronie Ct – saldo początkowe pasywów przenosi się na stronę kredytową,
- każde zwiększenie po stronie Ct – np. powstanie zobowiązania lub zwiększenie kapitału własnego,
- każde zmniejszenie po stronie Dt – np. spłata zobowiązania lub zmniejszenie kapitału.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo mieszają strony typowe dla kont aktywnych i pasywnych albo odwracają logikę zmian. Wariant z "obrotami rozpoczęcia po stronie Dt, każde zwiększenie po stronie Dt, każde zmniejszenie po stronie Ct" odpowiadałby raczej kontu aktywnemu, gdzie saldo początkowe i zwiększenia ujmuje się po stronie debetowej. Warianty, w których saldo początkowe jest po Dt, a zwiększenia po Ct (lub odwrotnie), tworzą niespójny model: nie da się wtedy konsekwentnie interpretować salda i obrotów w trakcie okresu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: aktywa rosną po debecie, pasywa rosną po kredycie. Jeśli pytanie używa oznaczeń Dt/Ct, odpowiadają one standardowym w Polsce Wn/Ma (Dt ≈ Wn, Ct ≈ Ma). To pozwala szybko przełożyć regułę na poprawny wybór odpowiedzi.
