Konta wynikowe (nazywane też kontami przychodów i kosztów) służą do ewidencjonowania takich zdarzeń gospodarczych, które zmieniają wynik finansowy jednostki. Oznacza to, że ujmują one przede wszystkim przychody i koszty powstające w danym okresie sprawozdawczym. Z tych zapisów powstają dane potrzebne do sporządzenia rachunku zysków i strat.
Poprawna jest odpowiedź: "operacji gospodarczych wpływających na wynik finansowy", ponieważ to właśnie jest kryterium odróżniające konta wynikowe od bilansowych. Przykładowo: sprzedaż towarów tworzy przychód, amortyzacja jest kosztem, a otrzymane odsetki są przychodem finansowym – wszystkie te zdarzenia zmieniają wynik.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "operacji gospodarczych bilansowych" – operacje bilansowe dotyczą głównie zmian w aktywach i pasywach (majątek i źródła finansowania) i nie muszą zmieniać wyniku finansowego. Typowy przykład to zaciągnięcie kredytu: zwiększa środki i zobowiązania, ale nie jest przychodem.
- "szczegółowej ewidencji zgodnej z zasadą podwójnego zapisu" – podwójny zapis to ogólna cecha ksiąg rachunkowych i dotyczy zarówno kont bilansowych, jak i wynikowych, więc nie definiuje wyłącznie kont wynikowych.
- "składników dzierżawionych" – ewidencja takich składników może występować w rozwiązaniach pozabilansowych lub pomocniczych; nie jest to definicja kont wynikowych i nie stanowi ich podstawowej funkcji.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: konta bilansowe pokazują "stan" na dzień bilansowy, a konta wynikowe pokazują "proces" tworzenia wyniku w okresie i na koniec roku są zamykane przez przeniesienie sald na wynik finansowy.
