Kontrast kolorowy–niekolorowy w teorii barw oznacza zestawienie:
- barwy chromatycznej (czyli "koloru", np. czerwień, fiolet, zieleń, błękit) oraz
- barwy achromatycznej (czyli "niekolorowej": czerń, biel albo odcienie szarości).
W praktyce fryzjerskiej taki kontrast jest wykorzystywany m.in. w koloryzacjach o wyrazistych pasmach i mocnym odcięciu barwy od tła: kolor "wychodzi" bardziej nasycony na tle czerni lub szarości, a granica między pasmami bywa wizualnie czytelniejsza.
Odpowiedź "czerwieni i czerni" jest poprawna, bo czerwień jest barwą chromatyczną, natomiast czerń jest barwą achromatyczną (niekolorową). Zestawienie tych dwóch typów barw realizuje dokładnie wskazany rodzaj kontrastu.
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium, ponieważ zawierają dwie barwy chromatyczne:
- "fioletu i błękitu" – to dwa kolory; mogą tworzyć kontrast barw (np. na kole barw) lub kontrast temperatury, ale nie kontrast kolor–niekolor.
- "zieleni i granatu" – również dwa kolory; różnią się odcieniem, jednak brak tu elementu achromatycznego.
- "miedzi i złota" – to dwa odcienie barw ciepłych; mogą dawać efekt różnic w refleksie i połysku, ale nadal są to barwy "kolorowe".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "niekolorowy", szukaj w odpowiedziach czerni, bieli albo szarości. Jeśli żadna odpowiedź ich nie zawiera, to najpewniej pytanie dotyczy innego typu kontrastu (np. dopełniającego, jasności, ciepło–zimno).
