KWALIFIKACJA BUD22 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 18.
Kontrola jakości humusowania i obsiania skarp polega na sprawdzeniu, czy łączna powierzchnia nieporośniętych miejsc nie przekracza 2% ich powierzchni. W tabeli podana jest powierzchnia skarp na 4 odcinkach uregulowanego cieku oraz stwierdzona w czasie wizji lokalnej powierzchnia nieporośnięta trawą. Wskaż odcinek, na którym należy wykonać roboty poprawkowe.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi powierzchni skarp umocnionych przez humusowanie i obsiew oraz powierzchni
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wskazać odcinek wymagający poprawek, dla każdego odcinka oblicza się udział powierzchni nieporośniętej trawą: (pow. nieporośnięta / pow. skarp) × 100%.
Roboty poprawkowe wykonuje się tam, gdzie wynik przekracza 2%. Z odpowiedzi wynika, że próg ten przekroczono na odcinku B.

Pełne wyjaśnienie:

Kontrola jakości humusowania i obsiania skarp w tym zadaniu opiera się na prostym kryterium: łączna powierzchnia miejsc nieporośniętych nie może przekroczyć 2% powierzchni skarp na danym odcinku. Oznacza to, że nie wystarczy porównać samych wartości "nieporośnięte": trzeba je odnieść do całkowitej powierzchni skarp danego odcinka.

Metoda rozwiązania:

  • Dla każdego z 4 odcinków odczytaj z tabeli: (1) powierzchnię skarp oraz (2) powierzchnię nieporośniętą trawą.
  • Policz procent ubytków: p = (powierzchnia nieporośnięta / powierzchnia skarp) × 100%.
  • Porównaj p z progiem 2%: jeśli p > 2%, odcinek nie spełnia kryterium i wymaga robót poprawkowych.
  • Jeśli kilka odcinków przekracza próg, wtedy poprawki byłyby potrzebne na wszystkich przekraczających; w tym zadaniu zakłada się, że tylko jeden odcinek spełnia warunek przekroczenia.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "B"?
Odcinek B jest tym, dla którego obliczony udział powierzchni nieporośniętej przekracza 2% powierzchni skarp, a więc nie spełnia kryterium jakości i wymaga robót poprawkowych (np. dosiewu, uzupełnienia humusu lub innych działań naprawczych zgodnie z przyjętą technologią).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • A – na tym odcinku udział nieporośniętych miejsc po przeliczeniu na procent nie przekracza 2%, więc nie ma podstaw do robót poprawkowych.
  • C – mimo że wartość bezwzględna ubytków może wydawać się istotna, po odniesieniu do całkowitej powierzchni skarp udział pozostaje w granicy 2%.
  • D – analogicznie: decyduje procent, a nie sama powierzchnia nieporośnięta; po obliczeniu próg 2% nie zostaje przekroczony.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach najczęstszy błąd to wybór odcinka z największą "powierzchnią nieporośniętą" bez sprawdzenia, że odcinki mogą mieć różne powierzchnie skarp. Zawsze przelicz na procent.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Użyj wzoru: (powierzchnia nieporośnięta / powierzchnia skarp) × 100%. Najpierw pracuj na tych samych jednostkach pola (np. m²), a dopiero wynik zamień na procent. Potem porównaj z progiem (tu 2%).
Bo odcinki mogą mieć różną całkowitą powierzchnię skarp. Ta sama "plama" ubytków będzie dużo poważniejsza na małej skarpie niż na dużej. Kryterium jakości w zadaniu jest procentowe, więc tylko przeliczenie na % daje porównywalny wynik.
To dopuszczalna tolerancja ubytków roślinności po humusowaniu i obsiewie. Jeśli udział miejsc nieporośniętych przekracza 2% powierzchni skarp danego odcinka, uznaje się, że jakość jest niewystarczająca i trzeba wykonać roboty poprawkowe.
Najczęściej są to prace przywracające zadany efekt biologiczny: dosiew traw, uzupełnienie/naprawa warstwy humusu, miejscowe spulchnienie i przygotowanie podłoża, podlewanie lub zabezpieczenie przed spływem. Dobór zależy od technologii i warunków terenowych.
Oceny dokonuje się w ramach kontroli jakości robót po wykonaniu humusowania i obsiewu oraz po czasie potrzebnym na wschody i ukorzenienie. W praktyce termin powinien umożliwić rzetelną ocenę zadarnienia, a nie tylko stanu "bezpośrednio po siewie".
Typowe pomyłki to: przepisanie danych z niewłaściwego odcinka, porównanie wartości bezwzględnych zamiast procentów, pominięcie mnożenia przez 100%, oraz błędne wnioskowanie, że "największa powierzchnia ubytków" zawsze oznacza najgorszy odcinek.
Nie. Kryterium w zadaniu dotyczy każdego odcinka osobno. Roboty poprawkowe wykonuje się tam, gdzie obliczony udział miejsc nieporośniętych przekracza dopuszczalny próg. Inne odcinki mogą spełniać wymagania i nie wymagają interwencji.
Policz procent ubytków dla wszystkich czterech odcinków i porównaj z 2%. Jeśli tylko jeden wynik jest > 2%, masz jednoznaczną odpowiedź. Jeśli kilka przekracza, zadanie wymagałoby doprecyzowania (np. "największe przekroczenie").
Kluczowe są zawsze dwie wielkości dla każdego odcinka: powierzchnia skarp (całość) oraz powierzchnia nieporośnięta (ubytek). Dopiero z nich wylicza się procent. Same opisy odcinków bez liczb nie pozwalają ocenić spełnienia progu.
Ćwicz szybkie liczenie procentów na tabelach, ucz się interpretacji kryteriów odbioru (progi, tolerancje), oraz trenuj porównywanie kilku odcinków. Pomaga też schemat: dane → obliczenie % → porównanie z progiem → decyzja o poprawkach.
info

Około 51% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że z odpowiedzi wynika, że próg ten przekroczono na odcinku B.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu robót ziemnych i biologicznej rekultywacji skarp (skrypty szkolne/branżowe)
  • Ćwiczenia z obliczeń procentowych na danych tabelarycznych (zadania egzaminacyjne)
  • Instrukcje/specyfikacje techniczne robót dotyczące humusowania i obsiewu (SST/WT) stosowane w praktyce wykonawczej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego