Kontrolne badania lekarskie są jednym z trzech podstawowych rodzajów badań profilaktycznych pracowników. Ich wyróżnikiem nie jest "termin ustalony przez pracodawcę" ani cykliczność jak w badaniach okresowych, lecz konkretna przesłanka: powrót do pracy po chorobie trwającej dłużej niż 30 dni.
Odpowiedź "pracownicy przebywający na zwolnieniu chorobowym dłuższym niż 30 dni" jest poprawna, ponieważ przepisy Kodeksu pracy wiążą obowiązek wykonania badań kontrolnych z długotrwałą, nieprzerwaną niezdolnością do pracy. Celem badań kontrolnych jest ustalenie zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku przed dopuszczeniem pracownika do obowiązków. Pracodawca wydaje skierowanie, a badanie wykonuje lekarz medycyny pracy; bez aktualnego orzeczenia nie wolno dopuścić pracownika do pracy.
Odpowiedź "wszyscy pracownicy w terminach określonych przez pracodawcę" jest błędna, bo pracodawca nie ustala dowolnie, kto i kiedy ma badania – badania profilaktyczne wynikają z przepisów i orzeczeń lekarskich, a nie z uznaniowego harmonogramu.
Odpowiedź "osoby przyjmowane do pracy" opisuje badania wstępne. Wstępne badania wykonuje się przed rozpoczęciem pracy (co do zasady przed dopuszczeniem do stanowiska), a nie po chorobie.
Odpowiedź "wszyscy pracownicy w terminach określonych przez lekarza medycyny pracy" odnosi się do badań okresowych, które są powtarzane cyklicznie w terminach wyznaczonych w orzeczeniu. To inny tryb i inna przesłanka niż w badaniach kontrolnych.
W praktyce, gdy pracownik wraca po długim L4, kieruje się go na badanie kontrolne tak, aby odbyło się przed rozpoczęciem faktycznej pracy. Za czas badań przysługuje wynagrodzenie, a badania wykonuje się w miarę możliwości w godzinach pracy.
