Kord w oponach oraz w pasach transmisyjnych to warstwa nośna/zbrojąca, której zadaniem jest przenoszenie dużych sił rozciągających, ograniczanie wydłużenia oraz utrzymanie kształtu wyrobu podczas pracy. Z tego powodu materiał kordu powinien charakteryzować się wysoką wytrzymałością na rozciąganie, odpowiednią odpornością zmęczeniową oraz stabilnością wymiarową w typowych warunkach eksploatacji.
Odpowiedź "poliestru" jest właściwa, ponieważ poliester jest jednym z klasycznych włókien technicznych wykorzystywanych do wykonywania zbrojeń w wyrobach gumowych i w elementach przeniesienia napędu. W praktyce kord jest zwykle postacią wiązek/warstw włókien zatopionych w gumie, które pracują głównie na rozciąganie.
- "żywicy epoksydowej" nie traktuje się jako materiału na kord. Epoksydy są głównie materiałami spoiwowymi/klejami i składnikami laminatów, ale nie stanowią typowej warstwy włóknistej, która pełni rolę zbrojenia w oponie lub pasie.
- "polichlorku winylu" (PVC) jest tworzywem stosowanym częściej jako materiał osłonowy, izolacyjny lub konstrukcyjny w wyrobach z tworzyw, natomiast jako włókno nośne kordu nie jest rozwiązaniem typowym. Kord wymaga włókien o bardzo korzystnym stosunku wytrzymałości do masy.
- "teflonu" (PTFE) używa się przede wszystkim tam, gdzie kluczowe są własności ślizgowe i odporność chemiczna/temperaturowa. Nie jest on standardowym wyborem na kord, bo w tym zastosowaniu decydują przede wszystkim parametry nośne i praca zmęczeniowa włókien.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo kord, myśl o włóknach technicznych (warstwie zbrojącej), a nie o tworzywach powłokowych, klejach czy materiałach o niskim tarciu. To pomaga odróżnić materiał warstwy nośnej od materiałów "pomocniczych".
