W procedurze VAT marża dla usług turystycznych opodatkowaniu podlega marża, czyli różnica między kwotą należną od klienta a kosztami usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty. Kluczowe jest jednak rozróżnienie, czy podana marża jest netto (bez VAT), czy brutto (z VAT).
W tabeli widnieje "Marża brutto: 1 400,00". Słowo "brutto" oznacza, że ta kwota zawiera VAT. Dlatego nie wolno liczyć podatku jako 1 400 × 0,23, bo to byłoby doliczenie VAT do kwoty netto. Zamiast tego trzeba wyodrębnić VAT zawarty w kwocie brutto metodą "w stu".
Metoda "w stu" przy stawce 23% polega na tym, że w kwocie brutto 123% odpowiada całości, a 23% to część stanowiąca VAT. Stąd wzór:
VAT = (marża brutto × 23) / 123
Podstawiając 1 400 zł:
- VAT = (1400 × 23) / 123 = 261,79 zł
- marża netto = 1400 − 261,79 = 1 138,21 zł
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? 322,00 zł wynika z błędu schematu "× 23%" i odpowiadałoby VAT od marży netto 1 400 zł, a nie od marży brutto. Pozostałe kwoty (1 365,04 zł, 1 626,83 zł) nie wynikają z poprawnego wyodrębnienia VAT z marży brutto 1 400 zł i są nieadekwatne względem danych z tabeli oraz stawki 23%.
W praktyce biura podróży na fakturze w procedurze marży nie muszą wykazywać stawki i kwoty VAT, ale w rozliczeniach wewnętrznych muszą potrafić obliczyć VAT należny od marży. Najbezpieczniejsza wskazówka egzaminacyjna: jeśli w danych masz słowo "brutto", najpierw myśl o metodzie "w stu".
