Stos płytek wzorcowych dobiera się tak, aby suma długości nominalnych wybranych płytek była równa kontrolowanemu wymiarowi. W praktyce jest to szybka metoda uzyskania bardzo dokładnej "miary odniesienia" do nastawiania i kontroli (np. sprawdzenia przyrządu, ustawienia czujnika, weryfikacji wymiaru detalu).
W tym zadaniu wymiar docelowy wynosi 14,86 mm, więc każdą propozycję trzeba po prostu dodać i porównać wynik z 14,86 mm (z dokładnością do 0,01 mm):
- "10 + 2 + 1,8 + 1,06" = 12 + 1,8 + 1,06 = 13,8 + 1,06 = 14,86 mm — to dokładnie wartość wymagana.
- "10 + 3 + 1,8 + 1,07" = 13 + 1,8 + 1,07 = 14,8 + 1,07 = 15,87 mm — wynik jest większy od wymaganego, więc nie pasuje.
- "10 + 2 + 0,8 + 1,16" = 12 + 0,8 + 1,16 = 12,8 + 1,16 = 13,96 mm — wynik jest mniejszy, więc nie pasuje.
- "10 + 3 + 0,7 + 1,16" = 13 + 0,7 + 1,16 = 13,7 + 1,16 = 14,86 mm arytmetycznie daje tę samą sumę, ale dobór zależy też od dostępności konkretnych długości w zestawie wskazanym w tabeli. Jeśli tabela nie zawiera płytki 0,7 mm (a zawiera 1,8 mm), to ta kombinacja nie może zostać użyta w zadaniu.
Właśnie dlatego w treści pojawia się odwołanie do tabeli: zadanie sprawdza nie tylko samo dodawanie, ale też umiejętność doboru realnych płytek z danego kompletu. Na egzaminie warto zawsze wykonać rachunek kontrolny oraz upewnić się, że wszystkie użyte długości występują w zestawie.
