Wartość energetyczna potrawy to suma energii pochodzącej z jej składników odżywczych. W tego typu zadaniu punktem wyjścia są dane z tabeli (najczęściej ilość białka, tłuszczu i węglowodanów w porcji albo w składnikach receptury przeliczonych na porcję).
Metoda obliczeń polega na wyznaczeniu energii osobno dla każdego makroskładnika, a następnie zsumowaniu tych wartości:
- energia z białka = (liczba gramów białka z tabeli) × (współczynnik energetyczny dla białka),
- energia z tłuszczu = (liczba gramów tłuszczu z tabeli) × (współczynnik energetyczny dla tłuszczu),
- energia z węglowodanów = (liczba gramów węglowodanów z tabeli) × (współczynnik energetyczny dla węglowodanów).
Następnie dodaje się trzy składowe. Jeżeli tabela zawiera wartości dla kilku składników receptury, najpierw oblicza się energię dla każdego składnika (z uwzględnieniem masy użytej na porcję), a dopiero potem sumuje dla całej porcji kotleta.
Wynik 322,15 kcal jest poprawny, ponieważ odpowiada sumie wkładów energetycznych wynikających z danych tabelarycznych dla 1 porcji. Pozostałe propozycje to typowe wartości powstające przy jednym z częstych błędów: pominięciu części składnika, użyciu niewłaściwego przelicznika dla któregoś makroskładnika, nieprawidłowym przeliczeniu gramatury na porcję lub zbyt wczesnym zaokrąglaniu obliczeń pośrednich.
Wskazówka egzaminacyjna: zapisuj pośrednie kroki (wkład białka/tłuszczu/węglowodanów) i zaokrąglaj dopiero na końcu do formatu wymaganego w odpowiedziach. To ułatwia kontrolę rachunków i zmniejsza ryzyko "zgubienia" kilkunastu kcal.
