W metodzie stałej wielkości zamówienia (stałej partii) kluczowe założenie jest proste: gdy pojawia się konieczność uzupełnienia zapasu, zamawia się zawsze taką samą liczbę sztuk. Zadanie polega na wyznaczeniu wielkości dostawy przypadającej na 4. okres na podstawie informacji w tabeli (np. zapotrzebowanie w kolejnych okresach, stan początkowy, ewentualne wcześniej zaplanowane przyjęcia).
Aby poprawnie dojść do wyniku, typowo wykonuje się następujące kroki:
- Odczytuje się z tabeli dane potrzebne do bilansowania: zapotrzebowanie w okresach oraz stan zapasu (początkowy lub przenoszony).
- Bilansuje się zapas okres po okresie: zapas na koniec okresu to zapas na początek plus przyjęcia (dostawy) minus zapotrzebowanie.
- Sprawdza się, w którym momencie zapas spada do poziomu wymagającego uzupełnienia (np. nie może spaść poniżej zera lub poniżej poziomu minimalnego, jeśli taki jest w tabeli).
- Jeżeli w 4. okresie wypada dostawa, to jej wielkość jest równa stałej partii przyjętej w tej metodzie (tzn. nie dopasowuje się jej do chwilowego zapotrzebowania, tylko przyjmuje stałą wartość).
Odpowiedź "60 sztuk" jest zgodna z zasadą metody: w okresie, w którym planuje się uzupełnienie zapasu, dostawa ma stałą wielkość wynikającą z danych wejściowych/założeń z tabeli.
Pozostałe wartości (25, 40, 15 sztuk) mogą wynikać z typowych pomyłek: potraktowania zapotrzebowania jako dostawy, policzenia różnicy tylko dla jednego wiersza bez bilansowania kolejnych okresów albo przyjęcia zmiennej wielkości zamówienia (dopasowanej do brakującej ilości), co nie odpowiada metodzie stałej partii.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy w danym okresie w ogóle ma miejsce dostawa, a dopiero potem odczytuj/wyznaczaj jej wielkość zgodnie z metodą.
