W zadaniach kosztorysowych opartych o KNR najpierw odczytuje się z tablicy KNR nakład robocizny dla danej pozycji robót, wyrażony najczęściej w r-g na jednostkę obmiaru (np. r-g/m3). W tym pytaniu jednostką obmiaru jest m3, bo podano ilość 5 m3 wieńca.
Następnie wykonuje się dwa proste przeliczenia:
- Krok 1 – robocizna łączna: nakład jednostkowy (r-g/m3) mnoży się przez ilość robót (5 m3). Otrzymuje się liczbę roboczogodzin potrzebnych na wykonanie całości.
- Krok 2 – wartość robocizny: robociznę łączną (r-g) mnoży się przez stawkę za 1 r-g (10,00 zł). Otrzymuje się koszt robocizny w zł.
Wynik 456,00 zł oznacza, że po wykonaniu przeliczeń z danych KNR wyszło 45,6 r-g łącznie (bo 45,6 × 10,00 zł = 456,00 zł). To jest spójne z typowym schematem kalkulacji robocizny w kosztorysie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 393,00 zł – odpowiada mniejszej liczbie r-g (39,3 r-g), co zwykle wynika z odczytu z niewłaściwego wiersza/tablicy lub pomyłki w ilości.
- 613,50 zł – oznacza większy nakład (61,35 r-g); typowy błąd to dobranie normy dla innej grubości ściany lub innej technologii.
- 920,25 zł – wskazuje bardzo duży nakład (92,025 r-g); często wynika z błędnej interpretacji jednostki normy albo zastosowania mnożnika, który nie dotyczy tej pozycji.
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić: (1) jednostkę normy w KNR, (2) czy odczyt dotyczy właściwej grubości muru (1,5 cegły/38 cm), (3) czy liczona jest tylko robocizna, bez materiałów i sprzętu.
