Zadanie sprawdza umiejętność interpretacji fragmentu przepisów (najczęściej w formie tabeli lub punktu z wyjątkami) dla konkretnego przypadku transportowego. Nie wykonuje się tu obliczeń – kluczowe jest poprawne dopasowanie parametrów przewozu do właściwego wiersza/warunku.
Aby wskazać maksymalną masę, trzeba konsekwentnie zidentyfikować wszystkie elementy opisu:
- Rodzaj zestawu: pojazd członowy z naczepą (a nie z przyczepą).
- Konfiguracja osi: trójosiowy pojazd silnikowy oraz trójosiowa naczepa, czyli układ 3+3.
- Jednostka ładunkowa: kontener ISO 40-stopowy.
- Rodzaj przewozu: transport kombinowany (intermodalny), gdzie przepisy często przewidują odrębne, podwyższone limity w porównaniu do przewozu "zwykłego".
- Warunek odległości: odcinek drogowy 130 km – to istotne, bo w transporcie kombinowanym limit może zależeć od maksymalnej długości odcinka drogowego.
Po zestawieniu tych kryteriów z przytoczonym fragmentem rozporządzenia, właściwy limit maksymalnej masy całkowitej dla opisanego zestawu wynosi 44 t. Dlatego odpowiedź "44 t" jest poprawna.
Pozostałe wartości są typowymi "pułapkami" egzaminacyjnymi:
- "42 t" bywa kojarzone jako częsty limit dla innych zestawów lub w innych warunkach, ale nie odpowiada pełnemu zestawowi warunków (3+3, kontener 40', transport kombinowany, 130 km).
- "25 t" i "24 t" są zbyt niskie jak na masę całkowitą pojazdu członowego w transporcie ciężkim; takie liczby mogą wynikać z pomylenia pojęć (np. masa ładunku, nacisk osi, masa pojedynczego członu) lub z odczytu nie tego wiersza tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści cztery cechy – rodzaj zestawu, układ osi, typ ładunku (kontener), warunek odległości – i dopiero wtedy szukaj odpowiadającej pozycji w przytoczonym fragmencie przepisu.
