KWALIFIKACJA SPL1 - STYCZEŃ 2019 (test 3)

PYTANIE NR 14.
Korzystając z kartoteki magazynowej zamieszczonej w tabeli, określ wartość rozchodu towaru wydanego na podstawie dokumentu RW 24 stosując do wyceny metodę FIFO.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z egzaminem zawodowym dla kwalifikacji magazynier-logistyk (kwalifikacja A30).
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda FIFO oznacza, że rozchód wycenia się według cen najstarszych partii ujętych w kartotece magazynowej. Dla dokumentu RW 24 należy "zdejmować" ilości kolejno z najwcześniejszych przyjęć, aż do pokrycia wydanej ilości, a następnie zsumować wartości tych partii. Otrzymana suma to 24 700,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W metodzie FIFO (pierwsze weszło–pierwsze wyszło) przyjmuje się, że towar wydawany z magazynu pochodzi w pierwszej kolejności z najstarszych partii znajdujących się w ewidencji. Dlatego, aby wycenić rozchód z dokumentu RW 24, trzeba przeanalizować kartotekę magazynową w porządku chronologicznym przyjęć.

Postępowanie jest zawsze takie samo:

  • ustal ilość wydaną na RW 24,
  • od tej ilości odejmuj kolejne ilości z najwcześniejszych przyjęć (partii),
  • dla każdej "zużytej" partii policz wartość: ilość z partii × cena tej partii,
  • zsumuj wartości wszystkich wykorzystanych partii – to jest wartość rozchodu.

Odpowiedź "24 700,00 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada sumie wartości partii pobranych kolejno od najstarszej do nowszych, aż do pełnego pokrycia wydania RW 24.

Pozostałe odpowiedzi są typowe dla błędów rachunkowych lub błędnego zastosowania metody:

  • "24 150,00 zł" może wynikać z pominięcia części wydania albo z niewliczenia jednej z partii (np. nieuwzględnienie "dobrania" z kolejnej dostawy po wyczerpaniu starszej).
  • "25 900,00 zł" jest zgodne z częstym błędem polegającym na przypisaniu zbyt dużej części wydania do droższej, nowszej partii (naruszenie kolejności FIFO) albo na podwójnym doliczeniu fragmentu partii.
  • "27 500,00 zł" zwykle wskazuje na skrajne przesunięcie rozchodu na nowsze i droższe dostawy, ewentualnie na pomylenie wartości rozchodu z inną wielkością z kartoteki (np. wartością obrotu lub stanu).

Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach FIFO pomagają notatki pośrednie – wypisz, z której partii bierzesz ile sztuk, dopiero potem licz wartości i sumuj. To ogranicza błędy kolejności i podwójnego liczenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
FIFO to zasada "pierwsze weszło–pierwsze wyszło". Oznacza, że przy wycenie wydania z magazynu przyjmuje się ceny z najstarszych przyjęć (najwcześniej wprowadzonych partii). Dopiero gdy najstarsza partia się wyczerpie, rozchód wycenia się ceną kolejnej partii.
1) Odczytaj ilość wydaną na RW. 2) W kartotece wybierz najstarsze przyjęcie i "zdejmij" z niego tyle, ile się da. 3) Gdy brakuje ilości, przejdź do kolejnej dostawy. 4) Dla każdej partii policz ilość × cenę. 5) Zsumuj wartości.
FIFO odzwierciedla logiczną rotację zapasów: w praktyce często najpierw wydaje się to, co najdłużej leży w magazynie (mniej ryzyka przeterminowania i strat). W rachunku wartościowym FIFO powoduje też, że rozchód opiera się o historyczne, najwcześniejsze ceny zakupu.
RW to dokument rozchodu wewnętrznego (wydania wewnętrznego). Potwierdza wydanie towaru lub materiału z magazynu na potrzeby jednostki, np. do zużycia, produkcji, serwisu czy wyposażenia. Na jego podstawie zmniejsza się stan magazynowy i wycenia wartość rozchodu.
Do FIFO potrzebujesz chronologii przyjęć (kolejności partii), ilości w poszczególnych partiach oraz cen (lub wartości) tych partii. Kluczowe jest, aby widzieć, ile sztuk zostało w najstarszej partii przed rozchodem oraz jaką ma cenę jednostkową lub wartość.
Zwykle nie. W FIFO jedno wydanie może "zabrać" towar z kilku partii o różnych cenach. Jedna cena dla całego rozchodu jest poprawna tylko wtedy, gdy wydanie mieści się w jednej, najstarszej partii. W przeciwnym razie trzeba rozbić rozchód na części i zsumować wartości.
Najczęstsze błędy to: pomylenie kolejności partii (branie najnowszej zamiast najstarszej), nieuwzględnienie, że partia się wyczerpała i trzeba przejść do następnej, oraz błędy arytmetyczne w sumowaniu. Często myli się też wartość rozchodu ze stanem końcowym.
Przychód zwiększa stan ilościowy i wartość zapasu (np. dostawa, PZ), a rozchód zmniejsza stan (np. RW, WZ). W kartotece zwykle widać kolumny "przychód/rozchód" oraz "stan". Przy FIFO analizujesz przychody jako źródła partii, a rozchód wyceniasz cenami tych przychodów.
Tak. Gdy ceny rosną, FIFO zwykle daje niższy koszt rozchodu (bo bierze starsze, tańsze partie), a wyższy stan końcowy zapasu (bo zostają nowsze, droższe partie). Gdy ceny spadają, efekt bywa odwrotny. W zadaniach egzaminacyjnych widać to w różnicach kwot.
Ćwicz na kartotekach ilościowo-wartościowych: rozpisuj partie, ilości i ceny, a wydania dziel na części zgodnie z kolejnością dostaw. Stosuj tabelkę pomocniczą (partia → ilość pobrana → wartość). Sprawdzaj sumy oraz to, czy pobranie zawsze zaczyna się od najstarszej partii.
info

Statystycznie 64% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Metoda FIFO oznacza, że rozchód wycenia się według cen najstarszych partii ujętych w kartotece magazynowej."

Źródła:

  • International Accounting Standards Board (IASB), IAS 2 "Inventories", sections on cost formulas (FIFO) – IFRS official text (wymaga dostępu licencyjnego)
  • Encyklopedia PWN, hasło: "FIFO" – https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/FIFO;3897904.html (dostęp 2026-02-27)
  • Wikipedia (pl), "FIFO" – https://pl.wikipedia.org/wiki/FIFO (dostęp 2026-02-27)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z gospodarki magazynowej: kartoteka ilościowo-wartościowa i dokumenty magazynowe
  • Ćwiczenia rachunkowe z wyceny rozchodu zapasów (pierwsze partie, kolejne partie, sumowanie)
  • MSR/IAS 2 "Inventories" (fragmenty dotyczące metod rozchodu i wyceny zapasów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego