Rezystancja izolacji uzwojeń zależy od temperatury: przy wyższej temperaturze izolacja zwykle ma mniejszą rezystancję, a przy niższej – większą. Aby porównywać pomiary wykonane w różnych warunkach, przelicza się je do temperatury odniesienia 20°C.
W zadaniu podano wzór: R20 = K20 · Rs, gdzie:
- Rs – rezystancja zmierzona w temperaturze pomiaru,
- K20 – współczynnik z tabeli odpowiadający temperaturze pomiaru,
- R20 – rezystancja przeliczona na 20°C.
Dane: temperatura pomiaru wynosi 23°C, a zmierzona rezystancja Rs = 8,1 MΩ. Z tabeli współczynników dla 23°C odczytuje się K20 = 1,10. Następnie wykonuje się obliczenie:
R20 = 1,10 · 8,1 MΩ = 8,91 MΩ.
To ma sens fizyczny: ponieważ 23°C jest wyższe niż 20°C, rezystancja zmierzona w 23°C jest "zaniżona" względem tej w 20°C. Dlatego współczynnik K20 > 1 i wynik po przeliczeniu powinien wyjść większy niż 8,1 MΩ.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 7,36 MΩ i 7,04 MΩ są mniejsze od Rs, co sugeruje użycie niewłaściwego kierunku korekcji (np. dzielenie zamiast mnożenia) albo dobór współczynnika niepasującego do 23°C.
- 9,32 MΩ jest większe od Rs (kierunek zmiany jest sensowny), ale nie wynika z właściwego współczynnika z tabeli dla 23°C lub jest skutkiem pomyłki rachunkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: po odczycie K20 sprawdź "test zdrowego rozsądku" – dla temperatury pomiaru powyżej 20°C wynik R20 powinien być większy od Rs.
