Rezystancja izolacji uzwojeń silnika zależy od temperatury. W praktyce, aby porównywać pomiary wykonane w różnych warunkach, przelicza się je do temperatury odniesienia 20°C, korzystając ze współczynnika przeliczeniowego K20.
W zadaniu podano zależność: R20 = K20 · Rs, gdzie Rs to rezystancja zmierzona w temperaturze pomiaru, a R20 to wartość przeliczona na 20°C.
- Temperatura pomiaru wynosi 17°C, więc z tabeli współczynników odczytujemy: K20(17°C) = 0,90.
- Wartość zmierzona: Rs = 7,3 MΩ.
Obliczenie wykonujemy wprost z podanego wzoru:
R20 = 0,90 · 7,3 MΩ = 6,57 MΩ.
To ma też sens fizyczny: materiały izolacyjne zwykle wykazują spadek rezystancji przy wzroście temperatury (zwiększa się upływność, rośnie ruchliwość nośników ładunku). Ponieważ 20°C jest wyższe niż 17°C, przeliczona wartość R20 powinna być mniejsza od R17. Wynik 6,57 MΩ spełnia ten warunek (6,57 < 7,3).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 8,11 MΩ oraz 8,20 MΩ sugerują wzrost rezystancji po podniesieniu temperatury z 17°C do 20°C, co jest sprzeczne z typową zależnością dla izolacji oraz z faktem, że dla 17°C współczynnik K20 jest mniejszy od 1.
- 6,40 MΩ ma właściwy "kierunek" (mniejsze od 7,3), ale nie wynika z poprawnego zastosowania współczynnika 0,90 i jest efektem błędu rachunkowego lub odczytu tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj sens wyniku. Dla temperatur poniżej 20°C współczynnik K20 jest mniejszy od 1, więc po przeliczeniu na 20°C wynik powinien się zmniejszyć.
