W tego typu zadaniach kluczowa jest zasada proporcjonalności: jeśli receptura w tabeli określa zużycie surowców dla pewnej liczby sztuk (albo dla określonej partii), to dla innej liczby sztuk zużycie rośnie lub maleje w tym samym stosunku.
Poprawna procedura jest zawsze podobna:
- Krok 1: odczytaj z tabeli, jaka ilość "cukru kryształu" przypada na recepturę bazową oraz na jaką liczbę sztuk (lub jaką wielkość partii) ta receptura jest podana.
- Krok 2: wyznacz współczynnik skalowania do 20 sztuk (np. gdy receptura jest na 10 sztuk, współczynnik wynosi 20/10 = 2).
- Krok 3: pomnóż ilość cukru z receptury bazowej przez współczynnik skalowania i upewnij się, że wynik jest w gramach.
Odpowiedź "700 g" jest poprawna, ponieważ wynika z prawidłowego przeskalowania ilości cukru z tabeli do produkcji 20 sztuk wyrobu.
Pozostałe propozycje są typowe dla błędów rachunkowych:
- "350 g" zwykle oznacza, że pozostano przy wartości dla mniejszej liczby sztuk (np. dla partii bazowej) i nie wykonano skalowania do 20 sztuk.
- "600 g" sugeruje użycie niewłaściwego współczynnika (np. przeliczenie na 18 zamiast 20 sztuk albo błąd w odczycie, dla ilu sztuk jest receptura bazowa).
- "100 g" jest charakterystyczne dla pomylenia jednostek lub pominięcia większości składnika (np. wzięcia wartości cząstkowej z tabeli zamiast pełnego zużycia cukru).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze dopisz sobie krótko "receptura na … szt." i "produkcja na 20 szt.", a dopiero potem wykonuj działania. To ogranicza ryzyko pomylenia współczynnika przeliczenia.
