KWALIFIKACJA BUD21 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 33.
Korzystając z rysunku, określ rodzaj gruntu, dla którego zawartość ziaren o średnicy zastępczej < 0,30 mm wynosi 90%.
Ilustracja przedstawia wykres granulometryczny, który jest używany do analizy składu gruntu w kontekście kwalifikacji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na podstawie rysunku (krzywej uziarnienia) odczytuje się, że 90% ziaren ma średnicę zastępczą < 0,30 mm, więc grunt jest zdominowany przez frakcje drobne. Taki skład jest typowy dla gliny, a nie dla piasku czy żwiru. "Ił" wymagałby przewagi cząstek jeszcze drobniejszych.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie z rysunku udziału ziaren drobniejszych od podanej średnicy zastępczej. Jeżeli z wykresu wynika, że 90% ziaren ma średnicę < 0,30 mm, to oznacza, że zdecydowana większość materiału należy do frakcji drobnych, a udział frakcji grubszych jest niewielki.

Odpowiedź "Glina" jest zgodna z takim wnioskiem, bo gliny traktuje się jako grunty, w których istotny jest udział frakcji drobnych i właściwości gruntów spoistych. W praktyce interpretacyjnej (na egzaminach i w zadaniach z geotechniki) rozróżnia się grunty niespoiste (zwykle piaski i żwiry) od spoistych (m.in. gliny i iły) właśnie na podstawie dominacji frakcji drobnych oraz charakteru uziarnienia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "Żwir" jest gruntem gruboziarnistym; przy żwirach nie oczekuje się, aby aż 90% ziaren było mniejsze od 0,30 mm.
  • "Piasek" ma ziarna większe niż typowe frakcje pylasto-ilaste; przy piaskach udział poniżej 0,30 mm nie powinien dominować w tak dużym stopniu (w zadaniu dominuje frakcja drobna).
  • "Ił" to grunt skrajnie drobny; aby wskazać ił, zwykle potrzebny jest bardzo wysoki udział cząstek jeszcze drobniejszych niż 0,30 mm (co w typowych klasyfikacjach rozpoznaje się inną granicą frakcji). Jeśli rysunek prowadzi do wskazania "glina", oznacza to, że w danym podziale kryteria i przebieg krzywej bardziej odpowiadają glinie niż iłowi.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy odczytujesz procent przejścia (drobniejsze od danej średnicy), a nie procent zatrzymania, i zwróć uwagę na opis osi oraz legendę rysunku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Krzywa uziarnienia pokazuje, jaki procent masy gruntu stanowią ziarna drobniejsze od danej średnicy (zwykle na osi logarytmicznej). Dzięki temu można ocenić, czy grunt jest grubo- czy drobnoziarnisty oraz wstępnie go sklasyfikować.
Na osi średnic odszukaj 0,30 mm, poprowadź linię do przecięcia z krzywą, a następnie odczytaj na osi procentów wartość odpowiadającą temu punktowi. Jeśli wynosi 90%, oznacza to 90% przechodzących (drobniejszych) od 0,30 mm.
Gdy przeważają drobne cząstki, rośnie znaczenie oddziaływań międzyziarnowych i wody, a grunt zaczyna zachowywać się bardziej "plastycznie". To typowe dla gruntów spoistych (np. glin), w przeciwieństwie do piasków i żwirów, które są zwykle bardziej przepuszczalne i sypkie.
Częsty błąd to utożsamienie każdego gruntu drobnego z iłem. Mechanizm pomyłki polega na ignorowaniu, że "ił" w klasyfikacjach odnosi się do jeszcze drobniejszych cząstek niż te, które definiują glinę. W zadaniach trzeba trzymać się granic frakcji użytych w danym rysunku.
Teoretycznie może istnieć bardzo drobny piasek, ale w typowych zadaniach egzaminacyjnych tak wysoki udział poniżej 0,30 mm wskazuje, że grunt nie jest klasycznym piaskiem. Należy też uwzględnić przebieg całej krzywej i podział frakcji zastosowany w materiale źródłowym.
Uziarnienie sprawdza się m.in. przy doborze materiału na nasypy i zasypki, przy ocenie przydatności gruntu do warstw filtracyjnych oraz przy problemach z zagęszczeniem. Wyniki uziarnienia pomagają przewidzieć przepuszczalność, urabialność i zachowanie gruntu po nawodnieniu.
Na krzywej uziarnienia żwir będzie miał większy udział ziaren o większych średnicach, więc krzywa będzie "przesunięta" w stronę większych wartości mm. Piasek ma ziarna mniejsze od żwiru, dlatego jego krzywa leży bardziej w zakresie drobniejszych średnic.
"Średnica zastępcza" to umowna średnica ziaren używana do opisu uziarnienia w badaniach (np. na sitach lub inną metodą). Ułatwia porównywanie i wykreślanie rozkładu wielkości ziaren, nawet gdy ziarna nie są idealnie kuliste.
Wartość graniczna zależy od tego, jak zbudowano rysunek i jaką klasyfikację/granice frakcji przyjęto w materiale egzaminacyjnym. Na egzaminie najważniejsze jest, aby konsekwentnie odczytać wskazany procent dla podanej średnicy i porównać wynik z definicjami z tego samego źródła.
Ćwicz odczyt z wykresów: wybieraj średnicę, odczytuj procent i odwrotnie. Ucz się też rozróżniać, kiedy krzywa wskazuje grunt gruboziarnisty, a kiedy drobnoziarnisty. Pomaga przerobienie kilku zestawów zadań z krzywymi uziarnienia oraz krótkie notatki z granic frakcji używanych w Twoich materiałach.
info

Około 26% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Na podstawie rysunku (krzywej uziarnienia) odczytuje się, że 90% ziaren ma średnicę zastępczą &lt; 0,30 mm, więc grunt jest zdominowany przez frakcje drobne."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z geotechniki (klasyfikacja i właściwości gruntów)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji BUD.21 z działu: roboty ziemne i rozpoznanie podłoża
  • Przykładowe zadania z odczytu krzywych uziarnienia (ćwiczenia rachunkowe/interpretacyjne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego