KWALIFIKACJA EKA5 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 36.
Korzystając z tabeli, oblicz kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne finansowane przez ubezpieczonych.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z egzaminem zawodowym dla technika rachunkowości, kwalifikacja A65.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Składkę zdrowotną finansowaną przez ubezpieczonego wylicza się jako iloczyn podstawy wymiaru (odczytanej z tabeli) i właściwej stawki procentowej.
Następnie wynik zaokrągla się do 1 grosza. Po wykonaniu tych działań otrzymuje się kwotę 580,64 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne finansowanej przez ubezpieczonego, trzeba oprzeć się na danych z tabeli wskazanej w zadaniu. Typowy tok postępowania w zadaniach kadrowo‑płacowych jest następujący:

  • Krok 1: Odczytaj właściwą podstawę wymiaru – wybierz z tabeli tę wartość, która odpowiada sytuacji opisanej w zadaniu (np. odpowiedni wiersz/kolumnę dla danego rodzaju przychodu lub zestawienia wynagrodzenia).
  • Krok 2: Zastosuj właściwą stawkę – składka zdrowotna finansowana przez ubezpieczonego jest wyrażona procentowo, więc liczysz ją jako: podstawa × stawka. W praktyce najczęstszy błąd to użycie stawki z innego przypadku (np. pomylenie wariantów z tabeli) albo podstawienie stawki w złej postaci (np. 9 zamiast 0,09).
  • Krok 3: Zaokrąglij do groszy – wynik rozliczeń płacowych podaje się w złotych i groszach, więc końcowy rezultat powinien być zaokrąglony do 0,01 zł. Ważne, aby nie zaokrąglać "po drodze", jeśli tabela wymaga obliczeń pośrednich.

W tym zadaniu prawidłowy wynik obliczeń to 580,64 zł, co oznacza, że po odczytaniu podstawy z tabeli i zastosowaniu właściwej stawki otrzymano kwotę po zaokrągleniu do grosza.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wynik 310,64 zł jest typowy dla sytuacji, gdy przyjęto zbyt niską podstawę (np. pominięto część składników) albo zastosowano inną stawkę/nie ten wariant z tabeli. Kwota 270,00 zł sugeruje użycie niewłaściwej podstawy lub nadmierne uproszczenie (np. odczytanie wartości pośredniej i potraktowanie jej jako końcowej). Z kolei 680,64 zł wygląda jak efekt przyjęcia zbyt wysokiej podstawy albo błędu w odczycie (przesunięcie wiersza/kolumny w tabeli) – różnica o 100 zł względem poprawnej odpowiedzi jest charakterystyczna dla takiego "przesunięcia" danych.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelą najpierw zaznacz w tabeli komórkę, z której bierzesz podstawę, dopiero potem wykonuj rachunek procentowy i na końcu sprawdź, czy kwota ma dwa miejsca po przecinku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw ustala się podstawę wymiaru (z danych zadania lub tabeli), potem mnoży przez właściwą stawkę procentową. Na końcu wynik podaje się w złotych i groszach, czyli zaokrągla do 0,01 zł. Kluczowe jest, by nie pomylić podstawy z kwotą netto.
To kwota, od której liczy się składkę. W zadaniach egzaminacyjnych bywa podana wprost albo wynika z tabeli/wyliczeń (np. z określonych składników wynagrodzenia). Najczęstszy błąd to wybranie niewłaściwego pola w tabeli lub pominięcie części elementów podstawy.
Tabela zwykle zawiera dane potrzebne do obliczeń (np. podstawę, stawkę lub wariant zależny od sytuacji ubezpieczonego). Bez jej prawidłowego odczytania nie da się wykonać rachunku. Na egzaminie warto najpierw wskazać w tabeli właściwy wiersz i kolumnę, dopiero potem liczyć.
W praktyce rozliczenia składek podaje się z dokładnością do 1 grosza (0,01 zł). Żeby nie popełnić błędu, najlepiej wykonać obliczenia na pełnej precyzji kalkulatora/arkusza, a zaokrąglić dopiero wynik końcowy. Wcześniejsze zaokrąglenia zniekształcają rezultat.
Wykonaj szybki test: porównaj wynik z podstawą. Składka liczona procentowo powinna być wyraźnie mniejsza od podstawy, a jej rząd wielkości powinien odpowiadać stawce (np. kilka–kilkanaście procent). Jeśli wynik jest zbyt duży, możliwy jest błąd w przecinku lub w doborze danych z tabeli.
Tak, to częsty mechanizm pomyłki: uczeń kojarzy "składkę" z kosztem pracodawcy, a zadanie pyta o część finansowaną przez ubezpieczonego (potrącaną z wynagrodzenia). Zawsze czytaj dokładnie, kto finansuje składkę, bo zmienia to interpretację wyniku.
Najczęstsze są: przesunięcie o jeden wiersz/kolumnę, pomylenie nagłówków (np. brutto vs podstawa), wybór wartości "podobnej" zamiast właściwej oraz nieuwzględnienie dopisku w tabeli (np. wariantu dla określonej sytuacji). Pomaga zaznaczenie palcem właściwego nagłówka.
Nie w pełni, bo sama znajomość stawki nie wystarczy, gdy nie znasz podstawy wymiaru wymaganej w konkretnym wariancie zadania. Tabela zwykle dostarcza właśnie tej podstawy lub warunków jej ustalenia. Dlatego na egzaminie zawsze trzeba korzystać z materiału źródłowego dołączonego do pytania.
Ćwicz schemat: ustalenie podstawy → dobór stawki → rachunek procentowy → zaokrąglenie → kontrola wyniku. Rozwiązuj zadania z tabelami i sprawdzaj, gdzie popełniasz błąd (odczyt, stawka czy rachunki). Warto też trenować szybkie liczenie procentów i kontrolę w arkuszu.
Taka różnica często wynika z błędnego odczytu tabeli (np. wzięcia wartości z sąsiedniego wiersza) albo dodania/odjęcia jednego składnika podstawy. To sygnał, by wrócić do źródła danych i sprawdzić, czy wybrana komórka tabeli odpowiada właściwemu wariantowi oraz czy wszystkie elementy podstawy zostały ujęte.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Składkę zdrowotną finansowaną przez ubezpieczonego wylicza się jako iloczyn podstawy wymiaru (odczytanej z tabeli) i właściwej stawki procentowej.Następnie wynik zaokrągla się do 1 grosza."

Materiały:

  • podręczniki i zbiory zadań z kadr i płac dla technika ekonomisty (dział: składki i potrącenia)
  • materiały dydaktyczne szkoły/CKE dotyczące obliczeń składek w zadaniach egzaminacyjnych
  • instrukcje ćwiczeniowe do programów kadrowo‑płacowych (sekcja: naliczanie składek i zaokrąglenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego