KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 36.
Koszenie trawy na skarpach i przeciw skarpach rowów przydrożnych należy wykonywać z częstotliwością
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Minimalna częstotliwość koszenia skarp i przeciwskarp rowów przydrożnych przyjmowana w praktyce utrzymania dróg to co najmniej dwa razy w roku. Ma to ograniczać zarastanie, utrzymywać widoczność i wspierać drożność odwodnienia. Odpowiedzi "zależną od…" nie określają wymaganego minimum, a "raz w roku" jest zbyt rzadko.

Pełne wyjaśnienie:

Koszenie trawy na skarpach i przeciwskarpach rowów przydrożnych jest jednym z podstawowych zabiegów utrzymaniowych w pasie drogowym. W praktyce drogowej przyjmuje się minimalną częstotliwość: co najmniej dwa razy w roku (typowo pierwszy raz przed okresem kwitnienia i silnego rozrostu roślinności oraz drugi raz po sezonie letnim).

Dlaczego to jest ważne?

  • Bezpieczeństwo ruchu: wysoka roślinność może ograniczać widoczność na łukach, skrzyżowaniach i zjazdach, a także utrudniać dostrzeżenie pieszych czy przeszkód.
  • Drożność odwodnienia: rowy przydrożne mają odprowadzać wodę. Zarastanie skarp i dna rowu zmniejsza przepustowość, sprzyja gromadzeniu się zanieczyszczeń i może prowadzić do lokalnych podtopień.
  • Ochrona infrastruktury: nadmierna roślinność w obrębie elementów odwodnienia i poboczy może pogarszać stan urządzeń i utrudniać późniejsze prace (np. odmulanie, naprawy).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Odpowiedź "zależną od pochylenia skarp" sugeruje, że nie ma stałego minimum. W pytaniu sprawdzane jest właśnie wymagane (minimalne) postępowanie utrzymaniowe, a nie dobór technologii do geometrii skarpy.
  • Odpowiedź "co najmniej jeden raz w roku" jest zbyt niska względem przyjmowanego standardu utrzymaniowego – pojedyncze koszenie często nie zapewnia trwałej poprawy widoczności i ograniczenia zarastania w całym sezonie.
  • Odpowiedź "zależną od głębokości rowu" również nie podaje minimalnej częstotliwości i miesza parametr obiektu z wymogiem organizacji prac utrzymaniowych.

W praktyce koszenie wykonuje się m.in. kosiarkami bijakowymi (często wysięgnikowymi) współpracującymi z ciągnikami lub nośnikami narzędzi. Kluczowe jest też bezpieczne prowadzenie robót w pasie drogowym oraz bieżące porządkowanie skoszonej roślinności, jeśli jest to wymagane w danej organizacji utrzymania.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
W praktyce utrzymania dróg przyjmuje się minimum dwa koszenia w roku. Taka częstotliwość pomaga ograniczyć zarastanie, utrzymać widoczność dla kierowców i zmniejszyć ryzyko pogorszenia drożności odwodnienia w obrębie rowu.
Wysoka trawa i zarośla mogą zasłaniać widok na skrzyżowaniach, łukach i zjazdach. Regularne koszenie poprawia widoczność, ułatwia ocenę sytuacji na drodze i zmniejsza ryzyko nagłego "wyskoczenia" przeszkody zza roślinności.
Zarastanie ogranicza przepływ wody i sprzyja zamulaniu. W efekcie spada przepustowość rowu, a w czasie opadów rośnie ryzyko zastoin wody, podmakania pobocza i lokalnych podtopień w pasie drogowym lub na przyległych terenach.
Pochylenie skarpy wpływa głównie na dobór technologii i bezpieczeństwo pracy, ale pytanie egzaminacyjne dotyczy minimalnej częstotliwości zabiegu. Standardowo przyjmuje się minimum dwa razy w roku niezależnie od samego nachylenia skarpy.
Głębokość rowu może wpływać na dobór sprzętu i organizację robót, jednak nie zastępuje wymogu minimalnej częstotliwości. Dla utrzymania widoczności i funkcji odwodnieniowej przyjmuje się koszenie co najmniej dwa razy w roku.
W praktyce używa się m.in. kosiarek bijakowych, często w wersji wysięgnikowej, współpracujących z ciągnikami lub pojazdami specjalnymi. Pozwalają one kosić pobocza oraz skarpy rowów z zachowaniem odpowiedniej odległości od krawędzi jezdni.
Często planuje się pierwsze koszenie przed intensywnym kwitnieniem i rozrostem roślinności, a drugie po sezonie letnim. Konkretne terminy mogą zależeć od warunków pogodowych i wymagań zarządcy drogi, ale minimum to dwa zabiegi w roku.
Typowy błąd to wybór odpowiedzi "to zależy" (od pochylenia lub głębokości), mimo że pytanie wymaga podania minimalnej częstotliwości. Często myli się też standard utrzymaniowy z pojedynczym koszeniem "raz w roku", które bywa niewystarczające.
Tak. Rowy są elementem odwodnienia, a roślinność może ograniczać przepływ wody i przyspieszać zamulanie. Koszenie ułatwia zachowanie drożności i późniejsze prace utrzymaniowe (np. oczyszczanie), co wpływa na stan poboczy i konstrukcji drogi.
Warto nauczyć się typowych standardów utrzymaniowych (np. minimalna częstotliwość koszenia), rozumieć ich cel (widoczność, odwodnienie, ochrona infrastruktury) i kojarzyć je ze sprzętem stosowanym w praktyce. Pomaga też rozwiązywanie testów z podobnych tematów.
info

Około 67% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Minimalna częstotliwość koszenia skarp i przeciwskarp rowów przydrożnych przyjmowana w praktyce utrzymania dróg to co najmniej dwa razy w roku."

Źródła:

  • drogisamorzadoweonline.pl — artykuły/opracowania dotyczące utrzymania dróg i koszenia poboczy/rowów (wskazanie standardu min. 2 razy w roku) — dostęp 2026-03-02
  • uslugowy.com.pl — materiały branżowe o koszeniu poboczy i rowów przydrożnych (min. 2 razy w roku) — dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • Podręczniki/opracowania z zakresu utrzymania dróg i urządzeń odwadniających (rowy, przepusty)
  • Instrukcje producentów kosiarek bijakowych i osprzętu wysięgnikowego (BHP, eksploatacja)
  • Wytyczne i specyfikacje utrzymaniowe publikowane przez zarządców dróg (gminne/powiatowe/wojewódzkie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego