KWALIFIKACJA HGT7 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 17.
Kosztem stałym w kalkulacji imprezy turystycznej w Pieniny jest koszt
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt stały w kalkulacji imprezy to wydatek, który w typowym zakresie wielkości grupy nie rośnie wraz z liczbą uczestników. Wynagrodzenie przewodnika jest zwykle ustalane ryczałtowo za obsługę grupy. Natomiast bilety wstępu i spływ tratwami są najczęściej rozliczane na osobę, więc stanowią koszty zmienne.

Pełne wyjaśnienie:

W kalkulacji imprezy turystycznej kluczowe jest rozróżnienie kosztów stałych i kosztów zmiennych. Koszt stały to taki wydatek, który nie zwiększa się przy dołączeniu kolejnego uczestnika (co najmniej w typowym, dopuszczalnym zakresie liczebności grupy). Koszt zmienny natomiast rośnie wraz z liczbą osób, bo jest naliczany "per capita" lub wymaga zwielokrotnienia świadczenia.

Odpowiedź "przewodnika po Pienińskim Parku Narodowym" jest poprawna, ponieważ usługi przewodnickie w praktyce kalkulacyjnej są często rozliczane jako ryczałt za grupę (np. stawka dzienna lub za trasę), niezależnie od tego, czy w grupie jest 18 czy 25 osób. Dopiero przekroczenie limitów organizacyjnych (np. konieczność drugiego przewodnika) mogłoby zmienić koszt, ale w standardowej kalkulacji dla jednej grupy traktuje się go jako koszt stały.

Pozostałe odpowiedzi opisują typowe koszty zmienne:

  • "spływu tratwami przełomem Dunajca" – koszt zwykle zależy od liczby uczestników. Dla większej grupy potrzeba większej liczby miejsc/świadczeń (np. więcej tratw lub rozliczenie biletowane), więc koszt rośnie wraz z frekwencją.
  • "biletów wstępu na zaporę w Czorsztynie" – bilety są z natury naliczane na osobę, więc całkowity koszt = cena biletu × liczba osób.
  • "biletów wstępu na zamek w Niedzicy" – analogicznie, jest to koszt per capita, a więc zmienny.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wydatek można zapisać jako "stawka × liczba uczestników", to niemal zawsze jest kosztem zmiennym. Jeśli jest to ryczałt za obsługę grupy (np. przewodnik, wynajem autokaru na kurs), traktuje się go jako koszt stały imprezy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Koszt stały to wydatek, który w typowym zakresie wielkości grupy nie zmienia się wraz z liczbą uczestników. Przykładem bywa ryczałt za usługę dla całej grupy (np. przewodnik). W kalkulacji wpływa na to, że przy większej liczbie osób koszt stały "rozsmarowuje się" na więcej uczestników.
Koszty zmienne rosną wraz z liczbą uczestników, bo są naliczane na osobę lub wymagają zwielokrotnienia świadczeń. Typowe przykłady to bilety wstępu, posiłki, ubezpieczenie, świadczenia biletowane oraz atrakcje rozliczane per capita. W kosztorysie zwykle liczy się je jako stawka × liczba osób.
Wynagrodzenie przewodnika często ustala się jako ryczałt za obsługę grupy (np. stawka dzienna lub za trasę), a nie jako opłatę za każdą osobę. Jeśli liczebność grupy mieści się w ustalonych limitach organizacyjnych, dołączenie kolejnego uczestnika nie zwiększa wynagrodzenia, więc w kalkulacji traktuje się je jako koszt stały.
Najczęściej tak, ponieważ bilety są naliczane na osobę i rosną proporcjonalnie do frekwencji. Wyjątkiem mogą być sytuacje, gdy obiekt sprzedaje wejście w formie ryczałtu dla grupy lub pakietu niezależnego od liczby osób, ale w typowych zadaniach egzaminacyjnych bilety wstępu przyjmuje się jako koszt zmienny.
Spływ jest zwykle świadczeniem zależnym od liczby uczestników: więcej osób to więcej miejsc do zapewnienia lub większa liczba jednostek świadczenia (np. rozliczenie biletowe, konieczność dodatkowej tratwy lub większej obsługi). Z tego powodu w kalkulacji koszt całkowity spływu rośnie wraz z liczbą uczestników, więc klasyfikuje się go jako koszt zmienny.
Sprawdź, czy koszt rośnie przy dodaniu kolejnej osoby. Jeśli da się go policzyć jako "stawka × liczba uczestników", to jest zmienny. Jeśli to ryczałt za grupę lub za usługę niezależną od frekwencji (w granicach limitu), to jest stały. Warto też zwrócić uwagę na słowa: "bilet", "na osobę", "pakiet" lub "ryczałt".
Częsty błąd to uznanie, że skoro coś jest elementem programu, to zawsze jest kosztem zmiennym. Drugi błąd to mylenie kosztu całkowitego z kosztem na osobę (np. przewodnik jest stały, ale "na osobę" maleje wraz z większą grupą). Trzeci błąd to nieuwzględnienie, że niektóre usługi mają limity i mogą "skokowo" zmienić koszt.
Koszty stałe dzieli się na liczbę uczestników, aby policzyć koszt jednostkowy. Im większa grupa (w dopuszczalnym zakresie), tym mniejsza część kosztu stałego przypada na jedną osobę. Dlatego przy niskiej frekwencji cena minimalna (dla pokrycia kosztów) rośnie, a przy wyższej frekwencji łatwiej osiągnąć zakładaną rentowność.
W typowych zadaniach egzaminacyjnych i standardowej kalkulacji dla jednej grupy – tak, bo jest ryczałt za obsługę grupy. W praktyce koszt może stać się "skokowo" wyższy, gdy trzeba zatrudnić drugiego przewodnika (np. duża grupa, wymogi organizacyjne). Jednak sama zasada klasyfikacji opiera się na tym, czy koszt zależy liniowo od liczby osób.
Ćwicz rozpisywanie kosztów na dwie listy: stałe (ryczałt za grupę) i zmienne (na osobę). Następnie trenuj przeliczanie kosztu na jednego uczestnika oraz analizę, co się zmieni przy innej liczbie osób. Dobrą metodą jest dopisywanie przy każdym koszcie krótkiej notatki: "ryczałt" albo "per capita".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Koszt stały w kalkulacji imprezy to wydatek, który w typowym zakresie wielkości grupy nie rośnie wraz z liczbą uczestników."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z ekonomiki turystyki dotyczące kalkulacji imprez turystycznych
  • Ćwiczenia z kalkulacji kosztów: podział na koszty stałe i zmienne oraz wycena per capita
  • Zadania egzaminacyjne z kwalifikacji dotyczące kosztorysowania imprez turystycznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego