Kosztorys inwestorski służy inwestorowi do oszacowania wartości planowanych robót budowlanych oraz do przygotowania decyzji finansowych i organizacyjnych przed rozpoczęciem realizacji. Żeby taki kosztorys był wiarygodny, musi opierać się na dokumentacji, która pozwala jednoznacznie ustalić:
- zakres robót (co ma być wykonane),
- ilości robót (np. na podstawie przedmiaru),
- rodzaje materiałów i rozwiązań technicznych.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "projektu technicznego" – na tym etapie założenia są na tyle doprecyzowane, że możliwe jest zestawienie robót i wykonanie wyceny w układzie kosztorysowym.
Odpowiedź "przetargu na roboty budowlane" bywa myląca, bo przetarg jest momentem wyboru wykonawcy, natomiast kosztorys inwestorski nie jest ofertą wykonawcy. To dokument inwestora, przygotowywany wcześniej jako punkt odniesienia do planowania środków i oceny ofert.
Odpowiedź "koncepcji programowej inwestycji" jest zbyt wczesna: koncepcja zwykle nie daje jeszcze wystarczającej szczegółowości do policzenia ilości robót i sporządzenia pełnego kosztorysu o odpowiedniej dokładności.
Odpowiedź "wykonawstwa robót budowlanych" jest nieprawidłowa, bo etap realizacji dotyczy wykonywania robót; w trakcie robót stosuje się raczej dokumenty związane z rozliczeniem (np. obmiary i rozliczenia), a nie planistyczny kosztorys inwestorski.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że kosztorys inwestorski powstaje wtedy, gdy można już "zmierzyć" roboty na papierze, czyli gdy dokumentacja jest dostatecznie szczegółowa do sporządzenia przedmiaru.
