Kosztorys inwestorski jest dokumentem kosztowym przygotowywanym z perspektywy inwestora. Jego podstawową funkcją jest oszacowanie kosztów robót budowlanych jeszcze przed wyborem wykonawcy lub przed rozpoczęciem realizacji, tak aby móc:
- zaplanować budżet i zabezpieczyć środki finansowe,
- ocenić opłacalność przedsięwzięcia i porównać warianty rozwiązań,
- mieć punkt odniesienia do późniejszych ofert i kosztów realizacji.
Odpowiedź "oszacowania kosztów robót budowlanych" trafia w istotę kosztorysu inwestorskiego: jest to narzędzie szacowania i planowania, a nie dokument negocjacyjny zmieniający warunki umowy.
Odpowiedź "zmiany ceny robót określonych w umowie" jest nieprawidłowa, ponieważ zmiana ceny w umowie wynika z procedur kontraktowych (aneksów, rozliczeń, zmian zakresu), a nie z samego faktu sporządzenia kosztorysu inwestorskiego. Kosztorys inwestorski może być punktem odniesienia, ale nie jest mechanizmem zmiany ceny kontraktowej.
Odpowiedź "uzgodnienia z wykonawcą ilości robót budowlanych" także nie pasuje do celu kosztorysu inwestorskiego. Uzgadnianie ilości robót dotyczy zwykle etapu ofertowania, przedmiarów, obmiarów oraz ustaleń stron przy realizacji. Kosztorys inwestorski powstaje w celu oszacowania wartości, a nie prowadzenia uzgodnień z konkretnym wykonawcą.
Odpowiedź "wprowadzenia zmian w asortymencie wykonywanych robót" jest błędna, bo asortyment robót wynika z dokumentacji projektowej i decyzji inwestora/projektanta. Kosztorys może odzwierciedlać przyjęty zakres, ale nie jest narzędziem do jego zmiany.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że inwestorski = dla inwestora (planowanie i szacowanie), a ofertowy = dla wykonawcy (wycena oferty i kalkulacja wykonania).
