Kosztorys powykonawczy służy do rozliczenia robót po ich wykonaniu, czyli ma opisywać stan faktyczny: co i w jakiej ilości zostało rzeczywiście zrobione. Z tego powodu podstawą są dokumenty, które rejestrują obmiar (rzeczywiste ilości robót w jednostkach rozliczeniowych).
Taką funkcję pełni książka obmiarów – jest to zestawienie pomiarów i wyliczeń ilości robót wykonanych w terenie. Na jej podstawie można sporządzić pozycje kosztorysowe odpowiadające rzeczywistemu wykonaniu, a następnie obliczyć wartość robót do rozliczenia.
Pozostałe dokumenty nie są właściwą podstawą, bo mają inny cel:
- Dziennik budowy dokumentuje przebieg procesu budowlanego (zdarzenia, wpisy uczestników, warunki, uwagi), ale nie stanowi uporządkowanego źródła ilości robót do kalkulacji.
- Przedmiary robót odnoszą się do etapu planowania/wyceny przed realizacją – zawierają ilości przewidywane, a nie potwierdzone pomiarem po wykonaniu.
- Projekt techniczny opisuje rozwiązania projektowe, układ i wymagania techniczne, ale sam w sobie nie zastępuje obmiaru wykonanych robót (nie potwierdza, ile faktycznie wykonano).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "powykonawczy", szukaj dokumentu, który opisuje wykonanie, a nie założenia. Najczęściej jest to obmiar ujęty w książce obmiarów.
