W kalkulacji współczynnikowej (gdy wytwarza się kilka wyrobów, ale mają one różną "waga kosztową"), kluczowe jest przeliczenie produkcji na jednostki współczynnikowe. Tabela kalkulacyjna zwykle zawiera: wielkość produkcji poszczególnych wyrobów, przypisane im współczynniki oraz iloczyny, czyli liczbę jednostek współczynnikowych dla każdego wyrobu. Następnie te jednostki się sumuje.
Krok 1: ustalenie łącznej liczby jednostek współczynnikowych
Sumę jednostek współczynnikowych odczytuje się (lub wylicza i sumuje) z tabeli. Z podanego wyniku wynika, że łącznie jest to 50 jednostek współczynnikowych.
Krok 2: obliczenie kosztu jednostki współczynnikowej
Stosuje się wzór:
koszt jednostki współczynnikowej = koszty produkcji podstawowej / liczba jednostek współczynnikowych
Czyli: 2 500,00 zł / 50 = 50,00 zł.
Dlaczego pozostałe kwoty są nieprawidłowe?
- 90,00 zł oznaczałoby, że łącznych jednostek współczynnikowych jest ok. 27,78 (2 500/90), co nie pasuje do typowej sumy z tabeli (zwykle jest całkowita) i nie zgadza się z odczytem.
- 125,00 zł dawałoby 20 jednostek współczynnikowych (2 500/125). To częsty błąd, gdy ktoś pomyli sumę jednostek z inną kolumną tabeli lub podzieli przez zaniżoną liczbę.
- 250,00 zł dawałoby 10 jednostek współczynnikowych (2 500/250). Taki wynik często powstaje po podzieleniu kosztów przez zbyt małą wartość (np. przez liczbę "pozycji" zamiast przez sumę jednostek).
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wykonaj kontrolę: pomnóż uzyskany koszt jednostki współczynnikowej przez sumę jednostek współczynnikowych. Powinieneś wrócić do 2 500,00 zł (z drobnymi różnicami tylko przy zaokrągleniach).
