W kalkulacji współczynnikowej kilka wyrobów (np. X i Y) wytwarza się w ramach wspólnego procesu, dlatego ponoszone są koszty wspólne. Aby rozdzielić je na produkty, każdemu wyrobowi przypisuje się współczynnik odzwierciedlający "wagę"/pracochłonność lub inną cechę wpływającą na zużycie zasobów. Na tej podstawie wyznacza się produkcję przeliczoną, czyli liczbę jednostek współczynnikowych.
Krok po kroku procedura jest następująca:
- Odczytaj z tabeli ilości wyrobów X i Y oraz przypisane im współczynniki.
- Przelicz ilości na jednostki współczynnikowe (najczęściej: ilość wyrobu × współczynnik).
- Zsumuj jednostki współczynnikowe dla wszystkich wyrobów – to jest mianownik.
- Podziel łączne koszty produkcji podstawowej (tu: 24 000,00 zł) przez sumę jednostek współczynnikowych. Otrzymany wynik to koszt 1 jednostki współczynnikowej.
Odpowiedź 480,00 zł jest prawidłowa, ponieważ wynika bezpośrednio z tego podziału po uwzględnieniu danych z tabeli kalkulacyjnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 400,00 zł – typowo wynika z użycia niewłaściwego mianownika (np. pominięcia części jednostek współczynnikowych lub błędnego sumowania).
- 800,00 zł – często jest skutkiem potraktowania współczynników jak narzutu albo pomylenia kosztu jednostki współczynnikowej z kosztem jednostkowym jednego z wyrobów.
- 960,00 zł – może wynikać z podwójnego przeliczenia (np. ponownego mnożenia przez współczynnik) albo z błędu skali/zaokrągleń.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy obliczasz koszt jednostki współczynnikowej, a nie koszt 1 sztuki X albo Y. Kluczowy jest poprawny odczyt i zsumowanie produkcji przeliczonej z tabeli.
