KWALIFIKACJA OGR3 + OGR4 - STYCZEŃ 2012

Pojęcie krajobrazu kulturowego odnosi się do przestrzeni, której wygląd i układ zostały ukształtowane przez człowieka w sposób celowy i długotrwały. W praktyce mogą to być m.in. układy osadnicze, tereny rolnicze, założenia parkowe i ogrodowe, historyczne aleje, systemy stawów czy kompozycje zieleni towarzyszące zabudowie. Kluczowe w treści pytania jest sformułowanie "w wyniku jego przemyślanej działalności", które wskazuje na świadome kształtowanie przestrzeni, a nie przypadkową zmianę.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• "naturalny" – sugeruje krajobraz powstały bez (lub z minimalnym) wpływem człowieka, kształtowany głównie przez procesy przyrodnicze. To przeciwieństwo sytuacji opisanej w pytaniu.
• "pierwotny" – podkreśla stan pierwotny, czyli taki, który nie został istotnie przekształcony działalnością człowieka. Mimo że może brzmieć "historycznie", nie oznacza krajobrazu wytworzonego przez kulturę.
• "zdewastowany" – dotyczy degradacji i zniszczeń (np. niekontrolowanej eksploatacji, zaśmiecenia, dewastacji zieleni). Krajobraz może być jednocześnie kulturowy i miejscami zdegradowany, ale sama definicja z pytania mówi o planowym ukształtowaniu, nie o niszczeniu.

W architekturze krajobrazu poprawne rozpoznanie typu krajobrazu pomaga dobrać właściwe cele projektu: dla krajobrazu kulturowego często istotne jest zachowanie charakteru miejsca, ciągłości kompozycji i czytelności historycznych nawarstwień, a nie tylko dobór roślin.