Krew jest uznawana za odmianę tkanki łącznej (dokładniej: tkankę łączną płynną). O takim zaliczeniu decydują cechy typowe dla tkanek łącznych: pochodzenie rozwojowe oraz obecność komórek zanurzonych w substancji międzykomórkowej. W przypadku krwi komórkami są m.in. elementy morfotyczne, a substancją międzykomórkową jest osocze.
Odpowiedź "łączną" jest więc poprawna, bo odpowiada szkolnej klasyfikacji tkanek zwierzęcych, gdzie krew stanowi wyspecjalizowaną tkankę transportową w obrębie tkanek łącznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nerwową" – tkanka nerwowa jest zbudowana z neuronów i komórek glejowych, a jej podstawową funkcją jest przewodzenie i przetwarzanie informacji nerwowej, nie transport tlenu czy składników odżywczych w osoczu.
- "mięśniową" – tkanka mięśniowa odpowiada za skurcz i ruch. Z krwią bywa mylona przez skojarzenie z pracą serca, ale serce jest zbudowane z mięśnia, natomiast krew jest płynem krążącym w naczyniach.
- "nabłonkową" – nabłonek tworzy warstwy okrywające i wyściełające (np. skóra, śluzówki), pełni funkcje ochronne i wydzielnicze. Krew nie tworzy ciągłych warstw komórkowych, tylko stanowi płynny układ komórek w osoczu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "łączna", pamiętaj, że do tej grupy należą nie tylko tkanki "twarde" (np. kość), ale też formy płynne i wyspecjalizowane (jak krew) – kluczowe jest kryterium komórki + substancja międzykomórkowa.
