Segmentacja rynku polega na podziale nabywców na grupy, które różnią się między sobą w sposób istotny dla doboru oferty i komunikacji marketingowej. Kluczowe jest dopasowanie kryterium segmentacji do tego, jakiego typu różnice opisuje treść pytania.
W pytaniu wskazano "temperament i sposób komunikowania". Są to cechy opisujące psychikę i styl funkcjonowania człowieka (np. skłonność do ryzyka, ekspresyjność, potrzeba szczegółów, dominujący styl rozmowy). Takie różnice najtrafniej opisują kryteria psychologiczne/psychograficzne oraz osobowościowe. Pozwalają one budować segmenty o podobnych motywacjach, postawach i preferowanym stylu kontaktu, co w praktyce ułatwia dobór argumentów sprzedażowych i formy prezentacji oferty.
Pozostałe propozycje nie pasują do wskazanych cech:
- "Geograficzne i demograficzne" dotyczą miejsca zamieszkania oraz cech takich jak wiek czy płeć. Nie opisują temperamentu ani stylu komunikacji.
- "Demograficzne i ekonomiczne" odnoszą się do cech społeczno-statystycznych i zasobów (np. dochód). Mogą wpływać na możliwości zakupu, ale nie są kryteriami różnicującymi "temperament".
- "Ekonomiczne i behawioralne" koncentrują się na sytuacji materialnej oraz obserwowalnym zachowaniu zakupowym (częstotliwość zakupów, lojalność, reakcja na promocje). Styl komunikowania może współwystępować z zachowaniami, ale pytanie dotyczy przyczyn i cech osobowych, więc właściwsze są kryteria psychologiczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa typu temperament, osobowość, wartości, styl życia, motywacje, zwykle kieruje to do segmentacji psychologicznej (psychograficznej).
