W rachunkowości metoda amortyzacji wynika z tego, w jaki sposób rozlicza się wartość początkową środka trwałego (lub składnika ujmowanego podobnie) w czasie. Jeżeli zapisy księgowe pokazują, że w jednym okresie sprawozdawczym ujęto w kosztach całą wartość początkową (czyli wykonano jednorazowy odpis), to odpowiada to podejściu określanemu w zadaniach egzaminacyjnych jako metoda uproszczona – jednorazowe odpisanie wartości początkowej.
Odpowiedź "Uproszczona - jednorazowe odpisanie wartości początkowej." jest poprawna, ponieważ jej istotą jest brak rozłożenia amortyzacji na wiele miesięcy/lat: koszt powstaje jednorazowo, a umorzenie odpowiada od razu pełnej wartości. To dokładnie odróżnia ją od metod rozliczanych w czasie.
Pozostałe propozycje nie pasują do sytuacji jednorazowego ujęcia:
- "Równomierna - liniowa." zakłada stałe, powtarzalne odpisy w kolejnych okresach. W księgowaniach widzielibyśmy cykliczność i częściowe kwoty, a nie pełne odpisanie wartości od razu.
- "Nierównomierna progresywna." oznacza narastające w czasie odpisy (rosnące kwoty), co również wymaga wielu okresów i zmiennych stawek/kwot, a nie jednego zapisu na całość.
- "Nierównomierna naturalna." wiąże odpisy z wykorzystaniem (np. pracą, przebiegiem, produkcją). Wtedy punktem wyjścia są miary zużycia, a w ewidencji widać zależność od intensywności używania, nie jednorazowe ujęcie pełnej wartości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się jeden odpis na 100% wartości, najczęściej chodzi o amortyzację jednorazową (uproszczoną). Gdy odpisy są powtarzalne i równe, typowa jest liniowa.
