Na terenach objętych wpisem do rejestru zabytków usunięcie drzewa lub krzewu jest traktowane jako ingerencja w chronioną całość zabytkową (np. park, ogród, zespół budowlany, układ urbanistyczny). Dlatego właściwość organu w sprawie wycinki jest inna niż w typowych sytuacjach na terenach niezabytkowych.
Poprawna jest odpowiedź "Wojewódzki Konserwator Zabytków.", ponieważ w przypadku nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków to właśnie ten organ wydaje zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu. W praktyce oznacza to, że wniosek wraz z dokumentacją (np. lokalizacja drzewa na mapie/rysunku i uzasadnienie) składa się do właściwego wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków, a organ ocenia wpływ planowanej wycinki na wartości zabytkowe terenu.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo wskazują organy, które nie są właściwe do wydania takiego zezwolenia w tej szczególnej sytuacji:
- "Wojewódzki Konserwator Przyrody." – to częsta pomyłka wynikająca z podobieństwa nazwy, ale procedura dla rejestru zabytków nie opiera się na "konserwatorze przyrody" jako organie decyzyjnym.
- "Główny Inspektor Ochrony Środowiska." – inspekcja ochrony środowiska pełni przede wszystkim funkcje kontrolne i nadzorcze, a nie wydaje standardowo zezwoleń na wycinkę w trybie właściwym dla rejestru zabytków.
- "Minister Środowiska." – organ centralny nie jest typowym organem pierwszej instancji do wydawania zezwoleń na usuwanie drzew z nieruchomości wpisanych do rejestru zabytków; w tym przypadku kompetencja należy do organu konserwatorskiego na poziomie województwa.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: gmina jest punktem wyjścia dla zezwoleń na wycinkę, ale gdy teren jest wpisany do rejestru zabytków, decyzję przenosi się do WKZ. Kluczowe jest też odróżnienie zezwolenia na wycinkę od innych pozwoleń konserwatorskich dotyczących prac przy zabytkach – to mogą być odrębne postępowania.
