W modelu CMYK barwy powstają przez mieszanie subtraktywne farb: cyjan (C), magenta (M), żółty (Y) oraz czarny (K). W praktyce oznacza to, że im wyższa wartość danej składowej, tym więcej farby jest użyte i tym mocniej "odejmowane" są odpowiednie składowe światła.
Dla wartości C0 M30 Y100 K0:
- C0 – brak cyjanu, więc nic nie przesuwa barwy w kierunku zielonkawo‑niebieskim.
- Y100 – bardzo silna dominanta żółci (pełna żółta farba).
- M30 – umiarkowana domieszka magenty, która przesuwa żółć w stronę czerwieni.
- K0 – brak czerni, więc barwa nie jest celowo przyciemniana czarną farbą.
Połączenie "pełna żółć + trochę magenty" daje typowo żółto‑pomarańczowy odcień, czyli pomarańcz. Z tego powodu poprawna jest odpowiedź wskazująca barwę pomarańczową na ilustracji.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odpowiadałyby innym proporcjom składowych:
- Barwa bardziej żółta wymagałaby magenty bliższej zeru.
- Barwa bardziej czerwona wymagałaby znacznie większej magenty (często zbliżonej do żółci).
- Barwy zielonkawe lub niebieskawe wymagałyby udziału cyjanu, którego tutaj nie ma.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz Y=100, myśl "bazą jest żółty", a następnie sprawdź, czy M przesuwa odcień ku pomarańczowi/czerwieni oraz czy K nie przyciemnia wyniku.