W fotografii i obróbce obrazu często spotyka się dwa sposoby opisu barw: syntezę addytywną (mieszanie świateł) oraz syntezę subtraktywną (mieszanie barwników, które pochłaniają część światła). W tym pytaniu kluczowe jest słowo addytywna, czyli taka, w której dodajemy do siebie strumienie światła.
W modelu RGB podstawowymi składowymi światła są: R (czerwony), G (zielony) i B (niebieski). Gdy mieszamy je parami, otrzymujemy barwy pochodne:
- czerwony + zielony = żółty
- zielony + niebieski = niebieskozielony (cyjan)
- czerwony + niebieski = purpurowy (magenta)
Dlatego poprawna odpowiedź to żółta: jest ona wynikiem dodania składowych czerwonej i zielonej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Biała – biel w syntezie addytywnej jest efektem zsumowania wszystkich trzech składowych (R, G i B) w odpowiednich proporcjach. Samo R+G nie daje bieli.
- Purpurowa – purpura (magenta) powstaje z połączenia czerwonego i niebieskiego, czyli R+B, a nie R+G.
- Niebieskozielona – niebieskozielona (cyjan) powstaje z połączenia zielonego i niebieskiego, czyli G+B.
W praktyce (np. na monitorach, w oświetleniu LED, w postprodukcji) mylenie syntezy addytywnej z subtraktywną jest częstym źródłem błędów: światło "dodajemy", a farba zwykle "odejmuje" (pochłania) część widma. Na egzaminie warto zawsze najpierw rozpoznać, czy mowa o świetle (RGB) czy o barwnikach (CMY/CMYK).
